→ بازگشت به صفحه بیمه باربری داخلی
شرایط عمومی بیمهنامه باربری داخلی – بیمه پارسیان
متن کامل شرایط عمومی بیمهنامه باربری داخلی بیمه پارسیان: کلیات و تعاریف، خطرات و خسارتهای تحت پوشش، وظایف بیمهگذار، مدارک و مهلت پرداخت خسارت و استثنائات.
فصل اول: کلیات
ماده ۱ – اساس بیمهنامه: این بیمهنامه بر اساس قانون بیمه مصوب اردیبهشت ماه سال ۱۳۱۶ و پیشنهاد کتبی بیمهگذار که جزء لاینفک این بیمهنامه میباشد، تنظیم گردیده است. آن قسمت از پیشنهاد بیمهگذار که مورد قبول بیمهگر نبوده و در بیمهنامه قید نگردیده است، جزء تعهدات بیمهگر محسوب نمیشود.
ماده ۲ – تعاریف و اصطلاحات: اصطلاحات زیر صرف نظر از هر معنی و مفهوم دیگری که ممکن است داشته باشد، در این شرایط عمومی با تعریف مقابل آن به کار رفته است:
۱. بیمهگر: بیمهگر شرکت بیمهای است که مشخصات آن در این بیمهنامه درج گردیده است و جبران خسارت احتمالی را طبق شرایط مقرر در این بیمهنامه به عهده دارد.
۲. بیمهگذار: بیمهگذار شخص حقیقی یا حقوقی مذکور در این بیمهنامه میباشد که پوشش بیمه را خریداری نموده و متعهد به پرداخت حق بیمه آن است.
۳. ذینفع: ذینفع شخص حقیقی یا حقوقی است که با توجه به مفاد ماده ۲۰ این شرایط عمومی حق مطالبه و دریافت تمام یا قسمتی از خسارت وارد به مورد بیمه را دارد.
۴. کالای مورد بیمه: محمولهای است که مشخصات آن در بیمهنامه قید شده است.
فصل دوم: شرایط
ماده ۳ – خطرات تحت پوشش: عبارت است از حادثه وسیله نقلیه و آتشسوزی.
تبصره: منظور از حادثه وسیله نقلیه برخورد وسیله حمل با جسم ثابت یا متحرک خارجی و همچنین واژگونی و سقوط وسیله نقلیه میباشد.
ماده ۴ – خسارتهای تحت پوشش: عبارت است از تلف یا آسیب وارده به مورد بیمه در جریان حمل ناشی از یکی از خطرات تحت پوشش بیمهنامه.
ماده ۵ – شروع و پایان تعهدات بیمهگر: پوشش این بیمهنامه از زمانی که وسیله نقلیه حامل کالا، انبار یا محل نگهداری ذکرشده در این بیمهنامه را به منظور شروع حمل ترک مینماید، آغاز و در طول مدت و مسیر عادی حمل ادامه مییابد و هشت روز پس از رسیدن کالا به انبار متصدی حمل و نقل و یا بلافاصله پس از رسیدن وسیله حمل به مقصد درجشده در این بیمهنامه و تحویل کالا به گیرنده در انبار متصدی حمل و نقل، هر کدام زودتر اتفاق افتد، پایان مییابد.
ماده ۶ – وظایف بیمهگذار در ارائه اطلاعات به بیمهگر: بیمهگذار موظف است همه اطلاعات راجع به حمل کالا از جمله دفعات حمل، مشخصات وسیله یا وسایل حمل، حداکثر ارزش کالا در هر حمل، تاریخ حرکت آنها و همچنین بهای هر قسمت از محمولات بیمهشده را قبل از شروع حمل به بیمهگر اعلام نماید. در غیر این صورت بیمهگر حسب مورد بر اساس مواد ۱۲ و ۱۳ قانون بیمه عمل خواهد نمود.
ماده ۷ – حداکثر تعهد بیمهگر: قیمت عادلانه کالا در روز وقوع خسارت ملاک محاسبه خسارت میباشد، مشروط بر این که از مبلغ بیمهشده تجاوز ننماید. در صورت درج ارزش کالا بر روی بارنامه حمل، حداکثر تعهد بیمهگر نسبت به جبران خسارت وارده، بر اساس مبلغ بیمهشده و یا ارزش کالای مندرج در بارنامه حمل، هر کدام کمتر باشد، خواهد بود.
ماده ۸ – کالاهایی که به صورت جفت یا دست عرضه میشوند: در مورد کالاهایی که به صورت جفت یا دست بودن آن، بیش از نسبت قیمت بیمهشده قسمت خسارتدیده به مبلغ بیمهشده جفت یا دست نخواهد بود، مگر آن که به طور صریح توافق دیگری شده باشد.
ماده ۹ – وظایف بیمهگذار در صورت وقوع خسارت: بیمهگذار یا نمایندگان وی و یا ذینفعان بیمهنامه ملزم به رعایت موارد زیر هستند:
۱. در صورت وقوع خطرات مشمول این بیمهنامه، در اسرع وقت و حداکثر ظرف مدت پنج روز از اطلاع از وقوع حادثه، وضعیت خسارت را با راننده یا نماینده متصدی حمل و نقل صورتجلسه نموده و مراتب را به بیمهگر اطلاع دهند و همزمان از متصدی حمل و نقل و یا سایر متصرفان کالا، به صورت کتبی درخواست پرداخت خسارت نمایند.
۲. در مواردی که از سالم بودن کامل کالای مورد بیمه مطمئن نباشند و یا در موقعی که راننده و یا نماینده متصدی حمل و نقل از امضای صورتجلسه خسارت خودداری مینمایند، رسید بدون قید و شرط به متصدی حمل و نقل ندهند و با درج موضوع در پشت بارنامه یا رسیدی که به متصدی حمل و نقل میدهند، حق خود را برای مطالبه خسارت محفوظ نگهدارند.
۳. هرگونه اقدام معقول که جهت دفع یا به حداقل رساندن خسارت مؤثر است را انجام دهند.
۴. امکان اقامه دعوی و احقاق حق علیه حملکنندگان، تحویلگیرندگان کالا یا هر شخص ثالث را کاملاً حفظ کنند.
در مقابل، بیمهگر علاوه بر خسارات قابل پرداخت تحت پوشش این بیمهنامه، هزینههای متناسب و معقولی که بیمهگذار جهت انجام این وظایف متحمل شده است را جبران مینماید. بدیهی است تعهد بیمهگر بیش از مبلغ مندرج در بیمهنامه نخواهد بود.
ماده ۱۰ – عدم اسقاط حق: اقداماتی که توسط بیمهگذار و یا بیمهگر به منظور نجات، حفظ یا مرمت و بازیافتن مورد بیمه به عمل میآید، نباید به عنوان اسقاط حق یا قبول ترک مالکیت یا به عنوان هرگونه خدشه در حقوق هر یک از طرفین محسوب گردد.
ماده ۱۱ – اختیارات بیمهگر در مورد کالای خسارتدیده: بیمهگر میتواند کالای خسارتدیده و نجات داده شده مورد بیمه را تصاحب، تعویض و یا در صورت پرداخت خسارت برای هر بخش از کالا، آن بخش را تصاحب نماید و بیمهگذار موظف است که مالکیت آن را به بیمهگر منتقل نماید.
ماده ۱۲ – مدارک لازم برای درخواست خسارت: بیمهگذار یا نمایندگان وی و یا ذینفعان بیمهنامه موظفند در اسرع وقت اسناد و مدارک لازم از جمله موارد زیر را حسب نوع خسارت به بیمهگر تسلیم نمایند:
۱. اصل بیمهنامه یا گواهی بیمه.
۲. اصل سیاهه (فاکتور) کالای مورد بیمه با مشخصات کامل و صورت توزین و بستهبندی.
۳. اصل بارنامهها و قرارداد حمل.
۴. صورتجلسه خسارت کالای مورد بیمه که به امضای راننده یا نماینده متصدی حمل و نقل رسیده باشد و قبضهای توزین کالا در مقصد نهایی مندرج در بیمهنامه.
۵. مکاتبات انجام شده با متصدی حمل و نقل و مسئولین وقوع حادثه درباره ادعای خسارت.
۶. گزارش مقامات انتظامی و مراجع ذیصلاح.
چنانچه بیمهگر علاوه بر اسناد ذکرشده به مدارک دیگری نیاز داشته باشد، باید بلافاصله از بیمهگذار مطالبه نماید و بیمهگذار یا نمایندگان وی و یا ذینفعان موظفند مدارک مورد نیاز را در اختیار او قرار دهند.
ماده ۱۳ – مهلت پرداخت خسارت: بیمهگر مکلف است حداکثر طی چهار هفته پس از دریافت اسناد و مدارک لازم، خسارت را مورد بررسی قرار داده و در صورت احراز تعهدات خود نسبت به پرداخت خسارت اقدام نماید.
ماده ۱۴ – اصل جانشینی: بیمهگر در حدودی که خسارات وارده را قبول یا پرداخت میکند در مقابل اشخاصی که مسئول وقوع حادثه یا خسارت هستند، جانشین بیمهگذار و ذینفع خواهد بود و اگر بیمهگذار و یا ذینفعان بیمهنامه اقدامی کنند که منافی با این اصل باشد، بیمهگر میتواند به نسبت تأثیر عمل ایشان، تمام یا قسمتی از خسارت را پرداخت نکند.
ماده ۱۵ – بازدیدکنندگان: بازدیدکنندگان، نمایندگان بیمهگر یا کارشناسان مؤسسات مجاز بازرسی میباشند. انجام بازدید و ارائه گزارش بازدید از سوی آنها به منزله قبول تعهد از طرف بیمهگر نخواهد بود.
ماده ۱۶ – کتبی بودن اظهارات: هرگونه پیشنهاد و اظهار بیمهگذار و بیمهگر باید به صورت کتبی به آخرین نشانی اعلام شده طرف مقابل ارسال گردد.
ماده ۱۷ – مهلت اقامه دعوا: هرگونه دعوا در مورد این بیمهنامه، باید حداکثر ظرف مدت دو سال از تاریخ بطلان، فسخ و یا انقضای مدت بیمهنامه و در صورت وقوع حوادث منجر به خسارت، از تاریخ وقوع آن اقامه شود و پس از دو سال ذکر شده، هیچگونه ادعایی نسبت به این بیمهنامه قابل پذیرش نخواهد بود. مرور زمان میتواند یک نوبت توسط هر یک از طرفین یا اظهارنامه رسمی قطع شود. در صورت قطع شدن مرور زمان، به مدت باقیمانده مرور زمان، شش ماه اضافه خواهد شد.
ماده ۱۸ – ارجاع به داوری: طرفین قرارداد باید اختلاف خود را تا حد امکان از طریق مذاکره حل و فصل نمایند. اگر اختلاف از طریق مذاکره حل و فصل نشد، میتوانند از طریق داوری یا مراجعه به دادگاه موضوع را حل و فصل کنند. در صورت انتخاب روش داوری، طرفین قرارداد میتوانند یک نفر داور مرضیالطرفین را انتخاب کنند. در صورت عدم توافق برای انتخاب داور مرضیالطرفین، هر یک از طرفین داور انتخابی خود را به صورت کتبی به طرف دیگر معرفی میکند. داوران منتخب، داور سومی را انتخاب و پس از رسیدگی به موضوع اختلاف، با اکثریت آراء، رأی داوری را صادر میکنند. در صورتی که داوران منتخب برای انتخاب داور سوم به توافق نرسند، هر یک از طرفین قرارداد میتواند تعیین داور سوم را از دادگاه صالح خواستار شود. هر یک از طرفین، حقالزحمه داور انتخابی خود را میپردازد و حقالزحمه داور سوم به تساوی تقسیم میشود.
ماده ۱۹ – تغییر سفر: هرگاه پس از شروع این بیمه، مقصد توسط بیمهگذار تغییر نماید، بقای اعتبار این بیمه مشروط است به این که بیمهگذار مراتب را فوراً به بیمهگر اعلام کند و شرایط و حقبیمه مورد توافق قرار گیرد.
ماده ۲۰ – نفع بیمهای: برای جبران خسارت تحت این بیمه، مدعی باید هنگام بروز خسارت، نسبت به کالای مورد بیمه، نفع بیمهای داشته باشد.
تبصره: این بیمهنامه به حملکنندگان کالا و سایر امانتگیران کالای مورد بیمه تسری نمییابد و آنان را منتفع نمیکند.
ماده ۲۱ – خسارت کلی: درخواست خسارت بهعنوان خسارت کلی قابل قبول نیست، مگر این که تلف مورد بیمه قطعی و غیر قابل اجتناب بوده و یا هزینه نجات، مرمت و ارسال مجدد آن به مقصد تعیین شده، از قیمت آن کالا در روز وقوع حادثه بیشتر برآورد شود و رها کردن آن معقول و منطقی باشد.
ماده ۲۲ – اجتناب از تأخیر: از جمله شرایط این بیمه این است که اقدامات بیمهگذار برای حمل کالا در تمام موارد تا حدی که در کنترل وی میباشد، باید با سرعت معقول و به نحو متعارف انجام گیرد مگر آن که نحوه و زمان مشخصی برای حمل کالا در بیمهنامه ذکر شده باشد.
فصل سوم: استثنائات
ماده ۲۳ – خسارات غیر قابل پرداخت: این بیمه به هیچ عنوان، تلف شدن، آسیب دیدن یا هزینههایی را که علت اصلی آنها یکی از موارد زیر باشد جبران نمیکند:
۲۳.۱. اشعه یونساز و آلودگی به مواد رادیواکتیو ناشی از هرگونه سوخت یا فضولات هستهای.
۲۳.۲. کسر از مبدأ و یا ارسال کالای مغایر با اسناد حمل و یا خرید.
۲۳.۳. تلف شدن، آسیب دیدن یا هزینه ناشی از عدم مهار مناسب محموله.
۲۳.۴. تلف شدن، آسیب دیدن یا هزینه قابل انتساب به سوء عمل ارادی بیمهگذار.
۲۳.۵. نشت و ریزش عادی، کسری عادی وزن یا حجم و یا فرسودگی و پوسیدگی عادی کالای مورد بیمه و خودسوزی کالا.
۲۳.۶. تلف شدن، آسیب دیدن یا هزینه ناشی از کافی نبودن یا نامناسب بودن بستهبندی یا آمادهسازی کالای مورد بیمه.
۲۳.۷. هرگونه خسارت وارد به برچسب و یا ظروف بستهبندی کالای مورد بیمه مگر این که کالای مورد بیمه در حین حمل در اثر خطرات بیمهشده نیز خسارتدیده باشد.
۲۳.۸. تلف شدن، آسیب دیدن یا هزینه ناشی از عیب ذاتی یا ماهیت کالای مورد بیمه.
۲۳.۹. تلف شدن، آسیب دیدن یا هزینهای که علت آن تأخیر باشد، حتی اگر این تأخیر ناشی از خطرات بیمهشده باشد.
۲۳.۱۰. تلف شدن، آسیب دیدن یا هزینهای که مستقیم یا غیر مستقیم به علت یا ناشی از کاربرد هر نوع سلاح یا وسیلهای باشد که با انرژی اتمی یا شکست هستهای و یا ترکیب هستهای یا واکنش مشابه دیگر یا نیرو یا ماده رادیواکتیو کار کند.
۲۳.۱۱. جنگ، جنگ داخلی، انقلاب، شورش، قیام و یا زد و خوردهای داخلی ناشی از این امور یا هرگونه عمل خصمانه توسط یا علیه یکی از دو قدرت متخاصم.
۲۳.۱۲. توقیف، ضبط، مصادره، تصرف یا اثرات ناشی از این امور یا اثرات ناشی از اقدام به شروع آنها.
۲۳.۱۳. مین، اژدر و بمبهای متروکه یا سایر سلاحهای جنگی به جا مانده و متروکه.
۲۳.۱۴. عمل اعتصابکنندگان، جلوگیری از ورود کارگران یا عمل اشخاصی که در درگیریهای کارگری، آشوبها یا اغتشاشات داخلی شرکت میکنند.
۲۳.۱۵. اعتصاب، تعطیلی محل کار، درگیریهای کارگری، آشوبها و یا اغتشاشات داخلی.
۲۳.۱۶. هرگونه عمل تروریستی یا اقدام هر شخصی که به طور مستقیم یا هدف براندازی دولتی یا اعمال نفوذ از طریق توسل به زور یا خشونت علیه دولت یا از طرف یا در ارتباط با هر سازمانی که قانونی یا غیرقانونی تشکیل شده باشد.
۲۳.۱۷. عمل هر شخصی با انگیزه سیاسی، عقیدتی یا مذهبی.
۲۳.۱۸. تلف شدن، آسیب دیدن یا هزینه ناشی از نامناسب بودن وسیله حمل.
ماده ۲۴ – قانون و عرف: این بیمه تابع قوانین و عرف رایج در کشور جمهوری اسلامی ایران است.
