→ بازگشت به صفحه بیمه بدنه خودرو
شرایط عمومی بیمه‌نامه بدنه خودرو – بیمه پارسیان
شرایط عمومی بیمه بدنه خودرو — بیمه پارسیان
فصل اول: کلیات
ماده ۱ – اساس قرارداد
این بیمه‌نامه بر اساس قانون بیمه مصوب اردیبهشت ماه ۱۳۱۶ و پیشنهاد بیمه‌گذار (که جزء لاینفک بیمه‌نامه می‌باشد) تنظیم شده و مورد توافق طرفین است. آن قسمت از پیشنهاد کتبی بیمه‌گذار که مورد قبول بیمه‌گر نبوده و هم‌زمان با صدور بیمه‌نامه یا قبل از آن به صورت کتبی به بیمه‌گذار اعلام گردیده است، جزء تعهدات بیمه‌گر محسوب نمی‌شود.
ماده ۲ – تعاریف و اصطلاحات
اصطلاحات زیر، صرف نظر از هر معنی و مفهوم دیگری که ممکن است داشته باشد، در این شرایط عمومی با تعریف مقابل آن به کار رفته است:
۱. بیمه‌گر: شرکت بیمه‌ای است که مشخصات آن در این بیمه‌نامه درج گردیده است و در ازای دریافت حق بیمه، جبران خسارت احتمالی را طبق شرایط این بیمه‌نامه به عهده می‌گیرد.
۲. بیمه‌گذار: شخص حقیقی یا حقوقی است که مالک موضوع بیمه است یا به یکی از عناوین قانونی، نمایندگی مالک یا ذی‌نفع را داشته یا مسئولیت حفظ موضوع بیمه را از طرف مالک دارد و قرارداد بیمه را با بیمه‌گر منعقد می‌کند و متعهد پرداخت حق بیمه آن می‌باشد.
۳. ذی‌نفع: شخصی است که بنا به درخواست بیمه‌گذار نام وی در این بیمه‌نامه درج گردیده است و تمام یا بخشی از خسارت به وی پرداخت می‌شود.
۴. حق بیمه: مبلغی است که در بیمه‌نامه مشخص شده و بیمه‌گذار موظف است آن را هنگام صدور بیمه‌نامه یا به ترتیبی که در بیمه‌نامه مشخص می‌شود به بیمه‌گر پرداخت نماید.
۵. موضوع بیمه: وسیله نقلیه زمینی است که مشخصات آن در بیمه‌نامه درج شده است. لوازمی که مطابق کاتالوگ وسیله نقلیه بیمه‌شده به خریدار تحویل و یا در بیمه‌نامه درج شده است نیز جزء موضوع بیمه محسوب می‌شود.
۶. فرانشیز: بخشی از هر خسارت است که به عهده بیمه‌گذار است و میزان آن در بیمه‌نامه مشخص می‌گردد.
۷. مدت اعتبار بیمه‌نامه: شروع و پایان مدت اعتبار بیمه‌نامه به ترتیبی خواهد بود که در بیمه‌نامه معین می‌گردد.
فصل دوم: خسارت‌ها و هزینه‌های تحت پوشش
ماده ۳ – خسارت‌های تحت پوشش
جبران خسارت‌های وارد به موضوع بیمه و هزینه‌های مربوطه، به شرح زیر در تعهد بیمه‌گر خواهد بود:
۱. خسارتی که ناشی از برخورد موضوع بیمه به یک جسم ثابت یا متحرک یا برخورد اجسام دیگر به موضوع بیمه و یا واژگونی و سقوط موضوع بیمه باشد و یا چنانچه در حین حرکت، اجزا و یا محمولات موضوع بیمه به آن برخورد نماید و موجب بروز خسارت شود.
۲. خسارتی که در اثر آتش‌سوزی، صاعقه و یا انفجار به موضوع بیمه و یا لوازم یدکی اصلی همراه آن وارد گردد.
۳. در صورتی که موضوع بیمه دزدیده شود و یا در اثر عمل دزدی یا شروع به دزدی به وسیله نقلیه و یا وسایل اضافی آن که در بیمه‌نامه درج شده است خسارت وارد شود.
۴. خسارتی که در جریان نجات و یا انتقال موضوع بیمه خسارت‌دیده به آن وارد شود.
۵. خسارت باتری و لاستیک‌های چرخ موضوع بیمه در اثر هر یک از خطرات بیمه‌شده، تا پنجاه درصد قیمت نو، قابل پرداخت است.
ماده ۴ – هزینه‌های قابل تأمین
هزینه‌های متعارفی که بیمه‌گذار برای نجات موضوع بیمه خسارت‌دیده و جلوگیری از توسعه خسارت و نیز انتقال موضوع بیمه خسارت‌دیده به نزدیک‌ترین محل مناسب برای تعمیر آن پرداخت می‌نماید، حداکثر تا ۲۰ درصد کل خسارت وارده قابل جبران خواهد بود.
فصل سوم: خسارت‌های مستثنا شده یا غیرقابل جبران
ماده ۵ – خسارت‌های مستثنی‌شده
خسارت‌های زیر تحت پوشش این بیمه‌نامه نیست، مگر آنکه در بیمه‌نامه یا الحاقیه آن به نحو دیگری توافق شده باشد:
۱. خسارت‌های ناشی از سیل، زلزله و آتشفشان.
۲. خسارت‌هایی که به علت استفاده از موضوع بیمه در مسابقه اتومبیل‌رانی یا آزمایش سرعت به آن وارد شود.
۳. خسارت‌های وارد به موضوع بیمه به علت حمل مواد منفجره، سریع‌الاشتعال و یا اسیدی، مگر آنکه موضوع بیمه مخصوص حمل آن باشد.
۴. خسارت‌های وارده در اثر پاشیده شدن رنگ، اسید و سایر مواد شیمیایی روی بدنه موضوع بیمه، مگر آنکه ناشی از حوادث تحت پوشش بیمه باشد.
۵. خسارت ناشی از سرقت لوازم و قطعات موضوع بیمه پس از وقوع حادثه.
۶. خسارت ناشی از کشیدن میخ و سایر اشیای مشابه روی بدنه موضوع بیمه.
۷. کاهش ارزش موضوع بیمه، حتی اگر در اثر وقوع خطرات بیمه‌شده باشد.
۸. زیان ناشی از عدم امکان استفاده از موضوع بیمه حادثه‌دیده، به علت تحقق خطرات تحت پوشش بیمه‌نامه.
ماده ۶ – خسارت‌های غیرقابل جبران
در موارد زیر جبران خسارت در تعهد بیمه‌گر نخواهد بود:
۱. خسارت‌های ناشی از جنگ، شورش، اعتصاب یا تهاجم.
۲. خسارت‌های مستقیم و غیرمستقیم ناشی از انفجارهای هسته‌ای.
۳. خسارت‌هایی که به عمد توسط بیمه‌گذار، ذی‌نفع و یا راننده موضوع بیمه به آن وارد می‌شود.
۴. خسارت‌های وارده به موضوع بیمه حین گریز از تعقیب مقامات انتظامی، مگر آنکه عمل گریز توسط متصرفین غیرقانونی باشد.
۵. در صورتی که راننده موضوع بیمه هنگام وقوع حادثه فاقد گواهینامه رانندگی باشد یا گواهینامه رانندگی وی باطل شده باشد و یا مطابق مقررات راهنمایی و رانندگی، گواهینامه راننده برای رانندگی موضوع بیمه متناسب نباشد. اتمام اعتبار گواهینامه در حکم بطلان آن نیست.
۶. خسارت‌های ناشی از حوادثی که طبق گزارش مقامات ذی‌صلاح به علت مصرف مشروبات الکلی و یا استعمال مواد مخدر یا روان‌گردان توسط راننده موضوع بیمه به وجود آمده باشد.
۷. خسارت ناشی از بکسل کردن وسیله نقلیه دیگر، مگر آنکه موضوع بیمه مخصوص و مجاز به این کار باشد و اصول و مقررات ایمنی را رعایت کرده باشد.
۸. خسارت‌های وارده به وسایل و دستگاه‌های الکتریکی و الکترونیکی موضوع بیمه، در صورتی که ناشی از نقص و خرابی در کارکرد آنها باشد.
۹. خسارت‌هایی که به علت حمل بار بیش از حد مجاز توسط موضوع بیمه به آن وارد شود.
فصل چهارم: وظایف و تعهدات بیمه‌گذار
ماده ۷ – رعایت اصل حد اعلای حسن نیت
بیمه‌گذار مکلف است پرسش‌های کتبی بیمه‌گر را با دقت و صداقت و به طور کامل پاسخ دهد. هرگاه بیمه‌گذار در پاسخ به پرسش‌های بیمه‌گر به عمد از اظهار مطلبی خودداری نموده و یا اظهار خلاف واقع بنماید، به نحوی که مطالب اظهارنشده و یا اظهارات خلاف واقع، موضوع خطر را تغییر دهد و یا از اهمیت آن در نظر بیمه‌گر بکاهد، قرارداد بیمه از تاریخ انعقاد باطل و بلااثر خواهد بود، حتی اگر مطالبی که کتمان شده یا بر خلاف واقع اظهار شده است هیچ‌گونه تأثیری در وقوع حادثه نداشته باشد. در این صورت، علاوه بر آنکه وجوه پرداختی بیمه‌گذار به وی برگردانده نخواهد شد، بیمه‌گر می‌تواند اقساط معوق حق بیمه تا آن تاریخ را نیز از وی درخواست نماید.
ماده ۸ – پرداخت حق بیمه
قرارداد بیمه با تقاضای بیمه‌گذار و قبول بیمه‌گر منعقد می‌شود ولی شروع تأمین و اجرای تعهدات بیمه‌گر منوط به پرداخت حق بیمه به ترتیبی است که در بیمه‌نامه پیش‌بینی شده است. چنانچه پرداخت حق بیمه به صورت قسطی باشد و بیمه‌گذار یک یا چند قسط از اقساط موعدرسیده حق بیمه را پرداخت نکند، بیمه‌گر می‌تواند بیمه‌نامه را فسخ نماید. چنانچه بیمه‌گر بیمه‌نامه را فسخ نکرده باشد، در صورت وقوع حادثه، پرداخت خسارت تابع ضوابط پیش‌بینی‌شده در شرایط خصوصی بیمه‌نامه خواهد بود.
ماده ۹ – اعلام تشدید خطر
هرگاه در طول مدت بیمه تغییراتی در کیفیت و یا وضعیت و یا کاربری موضوع بیمه به وجود آید که موجب تشدید خطر شود، بیمه‌گذار موظف است به محض اطلاع، بیمه‌گر را آگاه سازد. در صورت تشدید خطر قبل از وقوع خسارت، بیمه‌گر می‌تواند حق بیمه اضافی متناسب با خطر را برای مدت باقی‌مانده مطالبه و در صورت عدم پرداخت آن توسط بیمه‌گذار، قرارداد بیمه را فسخ نماید. هرگاه بعد از وقوع خسارت، تشدید خطر معلوم شود، بیمه‌گر می‌تواند خسارت را بر اساس نسبت حق بیمه تعیین‌شده به حق بیمه متناسب با خطر مشدد پرداخت کند.
ماده ۱۰ – اعلام خسارت
بیمه‌گذار موظف است حداکثر ظرف پنج روز کاری از تاریخ اطلاع خود از وقوع حادثه، به یکی از مراکز پرداخت خسارت بیمه‌گر مراجعه و با تکمیل فرم اعلام خسارت، وقوع حادثه را اعلام نماید یا مراتب را ظرف مدت ذکرشده از طریق پست سفارشی به اطلاع بیمه‌گر برساند. همچنین بیمه‌گذار موظف است مدارک مثبته و سایر اطلاعاتی که راجع به حادثه و تعیین میزان خسارت از او خواسته می‌شود را در اختیار بیمه‌گر قرار دهد. در صورتی که بیمه‌گذار هر یک از تعهدات بالا را انجام ندهد، بیمه‌گر می‌تواند ادعای خسارت را رد کند، مگر آنکه بیمه‌گذار ثابت کند به دلیل امور غیرقابل اجتناب از عهده انجام آنها برنیامده است.
ماده ۱۱ – عدم اظهارات خلاف واقع
هرگاه بیمه‌گذار به قصد تقلب، در خصوص خسارت و کیفیت وقوع حادثه به طور کتبی اظهارات نادرستی بنماید و یا مدارک مجعول تسلیم کند، بیمه‌گر می‌تواند وی را از دریافت خسارت محروم کند.
ماده ۱۲ – جلوگیری از وقوع حادثه و توسعه خسارت
بیمه‌گذار موظف است برای جلوگیری از حادثه و توسعه خسارت و یا نجات موضوع بیمه و لوازم همراه آن، اقدامات و احتیاط‌های لازم را که هر کس عرفاً از مال خود می‌کند به عمل آورد. چنانچه ثابت شود که بیمه‌گذار به عمد از انجام این اقدامات خودداری نموده است، بیمه‌گر می‌تواند به نسبت تأثیر قصور بیمه‌گذار، خسارت پرداختی را تقلیل دهد.
ماده ۱۳ – خودداری از جابه‌جایی و یا تعمیر وسیله نقلیه
در صورت بروز حادثه، بیمه‌گذار باید از جابه‌جایی وسیله نقلیه، جز به حکم مقررات یا دستور مقامات انتظامی، و همچنین تعمیر آن بدون موافقت بیمه‌گر خودداری نماید.
ماده ۱۴ – انتقال حقوق بیمه‌گذار به بیمه‌گر
بیمه‌گر در حدودی که خسارت وارده را قبول یا پرداخت می‌کند، در مقابل اشخاصی که مسئول وقوع حادثه یا خسارت هستند قائم‌مقام بیمه‌گذار خواهد بود و بیمه‌گذار موظف است از هر عملی که اقدام بیمه‌گر را علیه مسئول خسارت مشکل و یا نامقدور می‌سازد خودداری نماید. در غیر این صورت، بیمه‌گر می‌تواند خسارت را پرداخت نکند یا در صورت پرداخت خسارت، حق استرداد آن را از بیمه‌گذار خواهد داشت.
فصل پنجم: فسخ و انفساخ قرارداد بیمه
ماده ۱۵ – فسخ قرارداد بیمه
در موارد زیر بیمه‌گر یا بیمه‌گذار می‌تواند قرارداد بیمه را فسخ نماید:
الف – موارد فسخ از طرف بیمه‌گر:
۱. در صورتی که بیمه‌گذار حق بیمه را به موقع نپردازد.
۲. در صورت تشدید خطر، مگر آنکه توافق خاصی بین طرفین صورت گرفته باشد.
۳. چنانچه بیمه‌گذار به سهو از اظهار مطالبی خودداری نموده یا اظهارات خلاف واقع بنماید و مطالب اعلام‌نشده یا اظهارات خلاف واقع در ارزیابی خطر مؤثر باشد.
ب – موارد فسخ از طرف بیمه‌گذار:
۱. در صورتی که خطر موضوع بیمه کاهش یابد و بیمه‌گر حاضر به تخفیف در حق بیمه نشود.
۲. در صورتی که فعالیت بیمه‌گر به هر دلیل متوقف شود.
تبصره: در صورتی که بیمه‌گذار بنا به دلایل دیگری متقاضی فسخ بیمه‌نامه باشد، بیمه‌گر حق بیمه مدت اعتبار بیمه‌نامه را به روش کوتاه‌مدت محاسبه و باقی‌مانده حق بیمه را به بیمه‌گذار پرداخت می‌کند.
ماده ۱۶ – انفساخ قرارداد بیمه
در صورتی که موضوع بیمه به علت وقوع حوادثی که تحت پوشش این بیمه‌نامه نیست از بین برود، بیمه‌نامه منفسخ می‌گردد.
ماده ۱۷ – نحوه اعلام فسخ و برگشت حق بیمه
چنانچه بیمه‌گذار یا بیمه‌گر بخواهند بیمه‌نامه را فسخ کنند، باید مراتب را به طور کتبی و رسمی به طرف مقابل اطلاع دهند. اثر فسخ در تمام موارد، ده روز پس از ابلاغ مراتب به اقامتگاه طرف مقابل شروع می‌شود. در صورت فسخ قرارداد بیمه از طرف بیمه‌گر یا بیمه‌گذار یا انفساخ قرارداد بیمه، حق بیمه مدت اعتبار بیمه (به جز در مورد تبصره ماده ۱۵) به صورت روزشمار محاسبه و باقی‌مانده به بیمه‌گذار بازگردانده می‌شود.
تبصره: در صورتی که ذی‌نفع بیمه‌نامه شخص دیگری غیر از بیمه‌گذار باشد، فسخ بیمه‌نامه توسط بیمه‌گذار مستلزم کسب موافقت ذی‌نفع می‌باشد. در صورت فسخ از طرف بیمه‌گر، مراتب باید علاوه بر بیمه‌گذار، به طور کتبی به اطلاع ذی‌نفع نیز رسانده شود.
ماده ۱۸ – انتقال مالکیت وسیله نقلیه بیمه‌شده
در صورت انتقال مالکیت موضوع بیمه به هر یک از روش‌های قانونی، بیمه‌گذار می‌تواند بیمه‌نامه را فسخ و حق بیمه مدت باقی‌مانده بیمه‌نامه خود را دریافت نماید. در صورت عدم فسخ بیمه‌نامه، چنانچه مالک جدید به تعهدات بیمه‌گذار در مقابل بیمه‌گر عمل نماید، تعهدات بیمه‌گر در قبال مالک جدید ادامه خواهد یافت.
تبصره: چنانچه انتقال مالکیت موضوع بیمه پس از وقوع حادثه‌ای باشد که به بیمه‌گر اعلام نشده است، بیمه‌گر هیچ‌گونه مسئولیتی برای جبران خسارت‌های وارده در مقابل مالک جدید نخواهد داشت.
فصل ششم: نحوه تعیین و پرداخت خسارت
ماده ۱۹ – نحوه تعیین مقدار خسارت
مقدار خسارت قابل پرداخت توسط بیمه‌گر به ترتیب زیر تعیین می‌شود. در صورت عدم توافق در مورد میزان خسارت، طبق ماده ۲۲ عمل خواهد شد.
الف – خسارت کلی: موضوع بیمه موقعی به کلی از بین رفته تلقی خواهد شد که حداقل ۶۰ روز پس از سرقت پیدا نشود و یا به علت حوادث مشمول بیمه به نحوی آسیب ببیند که مجموع هزینه‌های تعمیر و تعویض قسمت‌های خسارت‌دیده آن، با احتساب هزینه‌های نجات، از ۷۵ درصد قیمت آن در روز حادثه بیشتر باشد.
تبصره ۱: در خسارت کلی، ملاک محاسبه و تسویه خسارت، ارزش معاملاتی موضوع بیمه در روز حادثه و حداکثر تا مبلغ بیمه‌شده خواهد بود. از خسارت کلی، ارزش بازیافتی احتمالی و کسورات مقرر کسر و هزینه متعارف نجات و حمل تا حد مقرر به آن اضافه می‌شود، مشروط بر این که از کل مبلغ بیمه بیشتر نشود.
تبصره ۲: ارزش بازیافتی موضوع بیمه توسط بیمه‌گر تعیین می‌شود. در صورت عدم موافقت بیمه‌گذار با ارزش تعیین‌شده، بیمه‌گر پس از تملک موضوع بیمه و انتقال سند، خسارت را با کسر فرانشیز و سایر کسورات و اضافه نمودن هزینه‌های متعارف نجات و حمل پرداخت خواهد نمود.
تبصره ۳: با پرداخت خسارت کلی، قرارداد بیمه خاتمه می‌یابد و چنانچه مدت قرارداد بیمه بیش از یک سال باشد، حق بیمه سال‌های بعد به بیمه‌گذار بازگردانده می‌شود.
تبصره ۴: قبل از پرداخت خسارت مربوط به سرقت کلی موضوع بیمه، سند مالکیت وسیله نقلیه بیمه‌شده باید به بیمه‌گر منتقل شود.
تبصره ۵: چنانچه تا یک سال پس از پرداخت خسارت وسیله نقلیه سرقت‌شده و انتقال مالکیت آن به بیمه‌گر، وسیله نقلیه ذکرشده پیدا شود، بیمه‌گر موظف است آن را با رعایت آیین‌نامه بازیافت خسارت مصوب شورای عالی بیمه به فروش رساند و سهم بیمه‌گذار از مبلغ بازیافتی را با توجه به درصدی که از خسارت پرداختی کسر کرده است به وی پرداخت نماید.
ب – خسارت جزئی: خسارت‌هایی که مشمول تعریف درج‌شده در بند الف بالا نیست، خسارت جزئی تلقی می‌شود. ملاک تعیین خسارت جزئی، هزینه تعمیر شامل دستمزد عادله و قیمت روز لوازم تعویضی پس از کسر استهلاک و فرانشیز و اضافه نمودن هزینه نجات و حمل تا حد مقرر خواهد بود. میزان استهلاک برای قطعات تعویضی (به جز شیشه‌ها و شیشه چراغ‌ها) از شروع سال پنجم تولید وسیله نقلیه به بعد، برای هر سال ۵ درصد و حداکثر ۲۵ درصد خواهد بود.
ماده ۲۰ – مهلت و نحوه پرداخت خسارت
بیمه‌گر موظف است حداکثر تا پانزده روز بعد از تکمیل مدارک و توافق طرفین در خصوص میزان آن یا اعلام رأی داور مرضی‌الطرفین، هیأت داوری یا دادگاه (موضوع ماده ۲۲) خسارت را پرداخت کند. این مدت برای پرداخت خسارت سرقت موضوع بیمه ۶۰ روز است که از تاریخ اعلام خسارت به بیمه‌گر شروع و پس از سپری شدن این مدت در صورت پیدا نشدن موضوع بیمه، خسارت وارده به موجب شرایط این بیمه‌نامه پرداخت می‌شود.
تبصره ۱: بیمه‌گر می‌تواند به جای پرداخت نقدی خسارت، موضوع بیمه را در مدتی که به عرف کمتر از آن میسر نیست تعمیر کند یا وسیله نقلیه مشابهی را در عوض آن به تملک بیمه‌گذار درآورد. در هر حال فرانشیز و استهلاک به عهده بیمه‌گذار خواهد بود.
تبصره ۲: در صورتی که مبلغ بیمه‌شده کمتر از ارزش موضوع بیمه در روز وقوع حادثه باشد، بیمه‌گر فقط به تناسب مبلغ بیمه‌شده با قیمت واقعی آن در روز حادثه مسئول جبران خسارت خواهد بود.
فصل هفتم: سایر مقررات
ماده ۲۱ – بیمه مضاعف
اگر وسیله نقلیه موضوع این بیمه‌نامه در طول مدت اعتبار قرارداد، بدون قصد تقلب به موجب بیمه‌نامه یا بیمه‌نامه‌های دیگری در مقابل تمام یا بخشی از خطرات ذکرشده در این قرارداد بیمه شده باشد، در صورت وقوع خطرهای تحت پوشش، بیمه‌گر موظف است خسارت را جبران و سپس برای دریافت سهم بقیه بیمه‌گرها به آنان مراجعه نماید. چنانچه پیش‌تر، تمام خسارت با استفاده از سایر بیمه‌نامه‌ها جبران شده باشد، بیمه‌گر تعهدی برای جبران خسارت در قبال بیمه‌گذار نخواهد داشت، ولی اگر بخشی از خسارت توسط سایر بیمه‌گرها جبران شده باشد، بیمه‌گر موظف است بر اساس نسبت تعهد خود به مجموع پوشش همه بیمه‌نامه‌ها، خسارت را جبران نماید.
ماده ۲۲ – ارجاع به داوری
طرفین قرارداد باید اختلاف خود را تا حد امکان از طریق مذاکره حل و فصل نمایند. اگر اختلاف از طریق مذاکره حل و فصل نشد، می‌توانند از طریق داوری یا مراجعه به دادگاه موضوع را حل و فصل کنند. در صورت انتخاب روش داوری، طرفین قرارداد می‌توانند یک داور مرضی‌الطرفین را انتخاب کنند. در صورت عدم توافق برای انتخاب داور مرضی‌الطرفین، هر یک از طرفین داور انتخابی خود را به صورت کتبی به طرف دیگر معرفی می‌کند. داوران منتخب، داور سومی را انتخاب و پس از رسیدگی به موضوع اختلاف با اکثریت آرا اقدام به صدور رأی داوری می‌کنند. در صورتی که داوران منتخب برای انتخاب داور سوم به توافق نرسند، هر یک از طرفین قرارداد می‌تواند تعیین داور سوم را از دادگاه صالح خواستار شود. هر یک از طرفین حق‌الزحمه داور انتخابی خود را می‌پردازد و حق‌الزحمه داور سوم به تساوی تقسیم می‌شود.
ماده ۲۳ – مهلت اقامه دعوی
هرگونه ادعای ناشی از این بیمه‌نامه باید حداکثر ظرف مدت دو سال از تاریخ بطلان، فسخ و یا انقضای مدت بیمه‌نامه و در صورت وقوع حوادث تحت پوشش، از تاریخ وقوع حادثه اقامه شود و پس از دو سال ذکرشده، ادعای ناشی از این بیمه‌نامه مسموع نخواهد بود. مرور زمان می‌تواند یک دفعه توسط هر یک از طرفین با اظهارنامه رسمی قطع شود. در صورت قطع شدن مرور زمان، به مدت باقی‌مانده مرور زمان یک سال اضافه خواهد شد.
ماده ۲۴ – قلمرو جغرافیایی پوشش قرارداد بیمه
پوشش‌های این قرارداد شامل خسارت‌هایی است که در محدوده جغرافیایی جمهوری اسلامی ایران ایجاد شود و تعمیم آن به حوادث خارج از کشور مشروط به توافق خاص است.
شرایط مخصوص بیمه‌های تکمیلی بیمه بدنه خودرو
هر یک از پوشش‌های مورد اشاره در زیر، به شرطی در تعهد بیمه‌گر می‌باشد که در بیمه‌نامه بدنه به صراحت درج و حق بیمه مربوط به آن پرداخت گردیده باشد.
۱. سرقت درجای قطعات و لوازم خودرو
۱.۱. مشخصات و قیمت وسایل اضافی موضوع پوشش بالا باید به پیشنهاد بیمه‌گذار و در برگ پیشنهاد بیمه نوشته شود و مورد تأیید کارشناس منتخب بیمه‌گر قرار گیرد. ارزش آنچه تحت این عنوان قابل بیمه کردن است در مجموع از ۲۰ درصد ارزش وسیله نقلیه بیمه‌شده تجاوز نخواهد کرد. تعهد بیمه‌گر برای لوازم صوتی برابر فاکتور ارائه‌شده از سوی بیمه‌گذار، حداکثر تا ۳ درصد ارزش مورد بیمه می‌باشد. در ضمن رادیوپخش کشویی تحت پوشش بیمه نمی‌باشد و پرداخت خسارت رادیوپخش‌های پنل‌دار، منوط به تحویل پنل به اداره خسارت می‌باشد.
۱.۲. در صورت سرقت درجای قطعات و لوازم خودرو (به شرط ذکرشده در بیمه‌نامه) حداکثر تعهد شرکت، ارزش بیمه‌شده قطعات و لوازم یا قیمت روز آنها (هرکدام کمتر باشد) است.
۱.۳. در مورد لاستیک چرخ، باتری و قالپاق، حداکثر خسارت قابل پرداخت ۵۰ درصد ارزش نو آنها در روز وقوع حادثه است، مگر آنکه مبلغ بیمه‌شده از این میزان کمتر باشد که در این صورت ملاک محاسبه خسارت مبلغ بیمه‌شده می‌باشد.
۱.۴. از مبلغ خسارتی که بر اساس بند ۱.۲ تعیین می‌شود، ۲۰ درصد به عنوان فرانشیز کسر می‌گردد.
۱.۵. پس از وقوع هر خسارت، بیمه‌گر حق دارد خطر دزدی درجای قطعات و لوازم را از شمول بیمه‌نامه حذف نماید.
۱.۶. در صورت سرقت درجای قطعات و لوازم خودرو، بیمه‌گذار موظف است مدرک مثبته و از جمله گزارش مقامات انتظامی دال بر سرقت را تهیه و به بیمه‌گر ارائه نماید.
۱.۷. در صورتی که دزدی قطعات و لوازم همراه با دزدی خودرو باشد، در پرداخت خسارت شرایط بیمه‌نامه بدنه حاکم خواهد بود.
۱.۸. خسارت ناشی از دزدی قطعات و لوازم ذکرشده در بیمه‌نامه، برای هر یک از قطعات و لوازم فقط یک بار قابل پرداخت است، مگر اینکه با موافقت بیمه‌گر و ضمن رعایت جوانب امر، با دریافت حق بیمه مجدد، پوشش بیمه قطعات و لوازم جایگزین‌شده پذیرفته شود.
۲. شکست شیشه وسیله نقلیه به تنهایی و عللی غیر از حوادث مورد تعهد بیمه‌گر
۲.۱. در صورت شکست شیشه مستقل از حوادث مورد تعهد در بیمه بدنه خودرو، خسارت قابل پرداخت، ارزش روز شیشه و هزینه نصب آن پس از کسر ۲۰ درصد به عنوان فرانشیز خواهد بود، مشروط بر اینکه وسیله نقلیه به قیمت روز بیمه شده باشد.
۲.۲. در صورتی که شکست شیشه همراه با خسارت وارد به خودرو باشد، شرایط بیمه‌نامه بدنه در پرداخت خسارت حاکم خواهد بود.
۳. افزایش ارزش وسیله نقلیه مورد بیمه به علت نوسان قیمت‌ها
افزایش ارزش وسیله نقلیه مورد بیمه به علت نوسان قیمت‌ها، مشروط بر اینکه وسیله نقلیه هنگام صدور بیمه‌نامه به ارزش روز بازار بیمه شده باشد، می‌تواند تا میزان حداکثر ۱۰۰ درصد ارزش مورد بیمه در تاریخ شروع بیمه‌نامه، پس از تأیید بیمه‌گر و در طول مدت قرارداد مورد قبول قرار گیرد.
۴. پوشش هزینه ایاب و ذهاب
در صورت خرید پوشش هزینه ایاب و ذهاب، مخصوص سواری‌های پلاک سفید/شخصی، شرایط آن به شرح زیر می‌باشد:
۴.۱. عدم استفاده از وسیله نقلیه باید معلول یکی از خسارات مشمول تعهد بیمه‌گر (به استثنای سرقت و خسارات کلی) باشد.
۴.۲. حداکثر هزینه ایاب و ذهاب قابل پرداخت تحت پوشش این الحاقیه، روزانه معادل ۲۰۰ هزار ریال خواهد بود و مدت آن از ۳۰ روز در سال تجاوز نخواهد کرد. (در هر حال ۳ روز اول به عهده بیمه‌گر نمی‌باشد.)
۴.۳. مدت عدم امکان استفاده از وسیله نقلیه در هر حادثه، به وسیله کارشناس بیمه‌گر تعیین می‌شود و آغاز آن، تاریخ اعلام خسارت از طرف بیمه‌گذار به بیمه‌گر خواهد بود.
۵. پاشیدن اسید، رنگ و سایر مواد شیمیایی بر روی خودرو
در صورت درخواست بیمه‌گذار مبنی بر اخذ پوشش پاشیدن اسید، رنگ و سایر مواد شیمیایی بر روی خودرو با پرداخت حق بیمه اضافی، شرایط آن به شرح زیر خواهد بود:
۵.۱. ارائه این پوشش مخصوص خودروهایی است که رنگ آن سالم و بدون عیب باشد.
۵.۲. فرانشیز این خطر ۲۰ درصد مبلغ خسارت می‌باشد.
۶. پوشش حوادث طبیعی (سیل و زلزله، آتشفشان، توفان، گردباد و تگرگ)
در صورت درخواست بیمه‌گذار مبنی بر اخذ پوشش حوادث طبیعی شامل سیل، زلزله، آتشفشان، توفان، گردباد و تگرگ با پرداخت حق بیمه اضافی، حوادث ذکرشده تحت پوشش می‌باشد. فرانشیز این خطر ۲۰ درصد مبلغ خسارت می‌باشد.
۷. پوشش صافکاری بدون رنگ (PDR)
جبران خسارت‌های مشمول صافکاری بدون رنگ (PDR) تنها در چارچوب شرایط این بند امکان‌پذیر خواهد بود. مبنای محاسبه خسارت، هزینه متعارف صافکاری و نقاشی (به عنوان روش جایگزین) برای همان خسارت بوده و مابه‌التفاوت آن با هزینه انجام صافکاری بدون رنگ (PDR) تعیین می‌گردد.
۷.۱. تعهد بیمه‌گر در این پوشش در هر بار استفاده برابر با پنجاه درصد (۵۰٪) مابه‌التفاوت هزینه PDR با هزینه صافکاری و نقاشی سنتی می‌باشد که می‌بایست به هزینه اجرت به روش سنتی اضافه گردد، مشروط بر اینکه از سقف تعهد سالانه بند ۷.۲ تجاوز ننماید.
۷.۲. سقف تعهد سالانه این پوشش برای هر بیمه‌نامه حداکثر تا مبلغ ۵۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ ریال (حسب مورد) بوده و مجموع پرداخت‌های انجام‌شده در طول مدت اعتبار بیمه‌نامه از این بابت، از سقف ذکرشده تجاوز نخواهد کرد.
۷.۳. مبلغ خسارت قابل پرداخت، پس از اعمال فرانشیز، کسورات قانونی و شرایط عمومی و خصوصی بیمه‌نامه محاسبه و پرداخت خواهد شد.
۷.۴. تشخیص امکان یا عدم امکان استفاده از روش صافکاری بدون رنگ (PDR) و همچنین برآورد هزینه‌های مربوطه، بر عهده کارشناس/ارزیاب خسارت مورد تأیید بیمه‌گر خواهد بود.
۷.۵. موارد خارج از شمول این پوشش عبارتند از:
۷.۵.۱. قطعات دارای خسارت و یا تعویض‌شده ناشی از حوادث قبلی، بنا بر تشخیص کارشناس ارزیاب خسارت.
۷.۵.۲. خساراتی که به تشخیص کارشناس، نیازمند رنگ‌آمیزی یا تعمیرات اساسی باشند.
۷.۵.۳. ستون و نواحی از خودرو که دسترسی به آن سخت باشد.
۷.۵.۴. خودروهای دارای بدنه غیرفولادی، سرامیک یا کربن‌کشی یا مشابه.
۸. پوشش ترانزیت
در صورت خرید پوشش ترانزیت، خسارت احتمالی وارده به مورد بیمه در خارج از مرزهای جمهوری اسلامی ایران، با توجه به شرایط و نکات زیر تحت پوشش بیمه‌نامه قرار می‌گیرد:
۸.۱. بیمه‌گذار موظف است در صورت وقوع حادثه احتمالی در خارج از خاک کشور، نسبت به تهیه اسناد و مدارک به شرح زیر جهت اخذ و تسویه خسارت به مرکز بیمه پارسیان در محدوده مرزهای جغرافیایی ایران اقدام نماید:
۸.۱.۱. گواهی تاریخ خروج مورد بیمه از مرز کشور که ممهور به مهر گمرک مرزی شده باشد.
۸.۱.۲. تهیه و تنظیم گزارشات مقامات انتظامی یا پلیس از کشوری که حادثه در آن به وقوع پیوسته و ترجمه توسط مراکز رسمی.
۸.۱.۳. تصویر از تمامی نقاط آسیب‌دیده مورد بیمه.
۸.۱.۴. فاکتور مربوط به هزینه تعمیرات و فاکتور تعویضی احتمالی ناشی از حادثه و ترجمه توسط مراکز رسمی.
۸.۱.۵. اخذ تأییدیه کتبی سفارتخانه یا کنسولگری جمهوری اسلامی ایران، جهت تمامی مدارک پس از ترجمه، در کشوری که حادثه در آن به وقوع پیوسته.
۸.۲. خسارت در ایران و به ریال پرداخت خواهد شد و شرکت هیچ‌گونه تعهدی در مورد تهیه و اخذ مجوز خروج ارز از کشور را نخواهد داشت.
۸.۳. خسارت بر مبنای برابری با نرخ ارز مرجع که توسط بانک مرکزی تعیین می‌شود، محاسبه می‌گردد.
۸.۴. خودرو مورد بیمه در خارج از مرز ایران فاقد پوشش سرقت کلی است.
توضیح: هر یک از پوشش‌های تکمیلی، به شرطی در تعهد بیمه‌گر است که در بیمه‌نامه بدنه به صراحت به هر آن اشاره شده و حق بیمه مربوط به آن پرداخت گردد. خسارت ناشی از هر یک از پوشش‌های تکمیلی، فقط یک بار قابل پرداخت است، مگر اینکه با موافقت بیمه‌گر و ضمن رعایت جوانب امر، با دریافت حق بیمه دوباره تحت پوشش قرار گیرند و تعمیم آن به حوادث بعدی منوط به توافق خاص است.
