→ بازگشت به صفحه بیمه آتش‌سوزی
شرایط عمومی بیمه‌نامه آتش‌سوزی – بیمه پارسیان
شرایط عمومی بیمه‌نامه آتش‌سوزی — بیمه پارسیان
فصل اول: کلیات
ماده ۱ – اساس قرارداد
این بیمه‌نامه بر اساس قانون بیمه مصوب اردیبهشت ماه سال ۱۳۱۶ و پیشنهاد کتبی بیمه‌گذار (که جزء لاینفک این بیمه‌نامه می‌باشد) تنظیم گردیده است و مورد توافق طرفین می‌باشد. آن قسمت از پیشنهاد کتبی بیمه‌گذار که مورد قبول بیمه‌گر واقع نگردیده و کتباً هم‌زمان با صدور بیمه‌نامه به بیمه‌گذار اعلام گردیده است، جزو تعهدات بیمه‌گر محسوب نمی‌گردد.
ماده ۲ – بیمه‌گر
بیمه‌گر شرکت بیمه‌ای است که مشخصات آن در بیمه‌نامه قید گردیده و جبران خسارت احتمالی را طبق شرایط مقرر در این بیمه‌نامه به عهده می‌گیرد.
ماده ۳ – بیمه‌گذار
بیمه‌گذار شخص حقیقی یا حقوقی مذکور در این بیمه‌نامه است که بیمه را خریداری نموده و متعهد پرداخت حق بیمه آن می‌باشد.
ماده ۴ – ذی‌نفع
ذی‌نفع هر شخص حقیقی یا حقوقی مذکور در این بیمه‌نامه، اعم از بیمه‌گذار، می‌باشد که در تمام یا قسمتی از موضوع بیمه نفع داشته باشد.
ماده ۵ – مورد بیمه
مورد بیمه، اموال مندرج در جدول مشخصات این بیمه‌نامه است که متعلق به بیمه‌گذار و یا در تصرف وی در محل مورد بیمه باشد. اموال سایر اشخاص تا حدودی که با نوع اشتغال بیمه‌گذار ارتباط دارد و همچنین اثاثیه منزل و سایر اموال متعلق به اعضای خانواده بیمه‌گذار یا کارگرانی که در منزل وی به سر می‌برند، مشروط بر اینکه بهای آنها در سرمایه بیمه‌شده منظور و در محل مورد بیمه مستقر باشد، بیمه‌شده محسوب می‌شود.
ماده ۶ – مدت بیمه
مدت بیمه از ساعت ۲۴ روزی که به عنوان تاریخ شروع در بیمه‌نامه قید گردیده است آغاز و در ساعت ۲۴ روز تاریخ انقضای بیمه‌نامه خاتمه می‌یابد، مگر آن که خلاف آن در بیمه‌نامه تصریح شده باشد.
ماده ۷ – اعتبار بیمه‌نامه
اعتبار بیمه‌نامه و تعهد بیمه‌گر بعد از پرداخت اولین قسط حق بیمه آغاز می‌گردد و بیمه‌گذار مدیون باقی‌مانده حق بیمه خواهد بود، مگر آن که تاریخ شروع مؤخری کتباً مورد توافق قرار گیرد؛ ولی در هر حال پایان مدت قرارداد، در صورت نبودن شرط خلاف، تاریخ مندرج در بیمه‌نامه می‌باشد.
ماده ۸ – اصل غرامت
جبران خسارت در هیچ مورد از میزان زیان وارده به بیمه‌گذار نسبت به مورد بیمه در زمان وقوع خسارت تجاوز نمی‌نماید.
فصل دوم: شرایط
ماده ۹ – اصل حسن نیت
بیمه‌گذار مکلف است با رعایت دقت و صداقت در پاسخ به پرسش‌های بیمه‌گر، کلیه اطلاعات راجع به موضوع بیمه را در اختیار بیمه‌گر قرار دهد. اگر بیمه‌گذار در پاسخ به پرسش بیمه‌گر عمداً از اظهار مطلبی خودداری نماید و یا عمداً بر خلاف واقع اظهاری بنماید، قرارداد بیمه باطل و بلااثر خواهد بود، ولو مطلبی که کتمان شده یا بر خلاف واقع اظهار شده هیچ‌گونه تأثیری در وقوع حادثه نداشته باشد. در این صورت نه فقط وجوه پرداختی بیمه‌گذار به وی مسترد نخواهد شد، بلکه بیمه‌گر می‌تواند حق بیمه را نیز مطالبه نماید.
ماده ۱۰ – خطرات بیمه‌شده
تأمین بیمه‌گر با رعایت استثنائات و محدودیت‌های مندرج در بیمه‌نامه، شامل تحقق خسارت ناشی از خطرات زیر خواهد بود:
۱. آتش: در این بیمه‌نامه منظور از آتش عبارت است از ترکیب هر ماده با اکسیژن، به شرط آن که با شعله همراه باشد.
۲. صاعقه: در این بیمه‌نامه صاعقه عبارت است از تخلیه بار الکتریکی بین دو ابر یا بین ابر و زمین که بر اثر القای دو بار مختلف به وجود می‌آید.
۳. انفجار: در این بیمه‌نامه انفجار به مفهوم هر نوع آزاد شدن ناگهانی انرژی حاصل از انبساط گاز و یا بخار است.
ماده ۱۱ – خسارت و هزینه‌های قابل تأمین
این بیمه‌نامه خسارت مشروحه زیر را تأمین می‌نماید:
۱. خسارت مستقیم ناشی از آتش، صاعقه و انفجار.
۲. خسارت و هزینه ناشی از اقدامات لازم که به منظور جلوگیری از توسعه خسارت صورت می‌گیرد.
همچنین خسارت و هزینه ناشی از نقل مکان ضروری مورد بیمه، به منظور نجات آن از خطرات بیمه‌شده.
ماده ۱۲ – حدود خسارت قابل تأمین
این بیمه‌نامه خسارت مستقیم به مورد بیمه را که ناشی از آتش، صاعقه و انفجار در مکان و محل مورد بیمه باشد، به شرح مندرج در بیمه‌نامه و به میزان زیان وارده به بیمه‌گذار و نسبت به مال بیمه‌شده جبران خواهد نمود. خسارت قابل پرداخت نمی‌تواند از مابه‌التفاوت ارزش هر یک از اقلام بیمه‌شده بلافاصله قبل و بعد از وقوع خسارت و یا در صورت خسارت کلی، از مبلغ بیمه‌شده هر یک از اقلام خسارت‌دیده تجاوز نماید. زیان حاصله از وقفه در کار و تولید و زیان ناشی از افزایش هزینه تعمیر، بازسازی و تأسیس مجدد، بیمه نمی‌باشد.
تبصره: سرمایه بیمه در صورت وقوع خسارت، به میزان خسارت تقلیل می‌یابد؛ لیکن بیمه‌گذار می‌تواند با پرداخت حق بیمه اضافی، سرمایه بیمه را افزایش دهد. شرکت‌های بیمه می‌توانند از تقلیل سرمایه تا ۵٪ بدون دریافت حق بیمه اضافی صرف نظر نمایند.
ماده ۱۳ – خطرات اضافی
در صورت موافقت بیمه‌گر و دریافت حق بیمه اضافی، می‌توان خطرات دیگری را مضاف به آنچه تحت عنوان خطرات بیمه‌شده آمده است، بیمه نمود. تأمین خطرات اضافی منوط به صدور الحاقیه خواهد بود.
ماده ۱۴ – پرداخت حق بیمه
در صورت نبودن شرط خلاف، بیمه‌گذار موظف است حق بیمه را در مقابل دریافت بیمه‌نامه نقداً بپردازد و قبض رسیدی که به امضای مجاز بیمه‌گر رسیده باشد اخذ نماید.
ماده ۱۵ – کتبی بودن اظهارات
پیشنهاد و اظهار بیمه‌گذار و بیمه‌گر بایستی کتباً به آخرین نشانی اعلام‌شده ارسال گردد.
ماده ۱۶ – کاهش ارزش مورد بیمه
در صورتی که بهای اموال بیمه‌شده به طور محسوس از ارزش مورد بیمه کمتر شود، بیمه‌گذار موظف است موضوع را بدون تأخیر به اطلاع بیمه‌گر برساند.
انفساخ بیمه‌نامه: در صورتی که کل یا قسمتی از مورد بیمه به دلیلی غیر از تحقق خطرات بیمه‌شده زیان کلی ببیند، بیمه‌نامه در ارتباط با کل یا آن قسمت از مورد بیمه از زمان وقوع زیان کلی منفسخ و حق بیمه دوره اعتبار به صورت روزشمار محاسبه و مابه‌التفاوت به بیمه‌گذار مسترد می‌شود.
ماده ۱۷ – بیمه مضاعف
اگر تمام یا قسمتی از اموال بیمه‌شده موضوع این بیمه‌نامه به موجب قرارداد دیگری و برای همان خطر و مدت نزد بیمه‌گر دیگری بیمه شود، بیمه‌گذار ملزم است مراتب را بدون تأخیر با ذکر نام بیمه‌گر جدید و مبلغ بیمه‌شده به اطلاع بیمه‌گر برساند. در صورت وقوع حادثه، مسئولیت بیمه‌گر به تناسب مبلغی که خود بیمه کرده است با مجموع مبالغ بیمه‌شده می‌باشد. چنانچه اموال بیمه‌شده تحت بیمه‌نامه دیگری مانند بیمه‌نامه باربری که قبل از شروع بیمه‌نامه حاضر تنظیم گردیده بیمه شده باشد، مسئولیت بیمه‌گر فقط نسبت به قسمتی خواهد بود که به وسیله بیمه‌نامه مقدم تأمین نشده است.
ماده ۱۸ – تشدید خطر
هرگاه در مدت بیمه تغییراتی در کیفیت یا وضعیت مورد بیمه داده شود که موجب تشدید خطر باشد، بیمه‌گذار موظف است بدون تأخیر بیمه‌گر را از تغییرات حاصله آگاه سازد و نیز در صورتی که تغییرات نامبرده در اثر عمل بیمه‌گذار نبوده ولی بیمه‌گذار از حدوث آن اطلاع داشته باشد، ملزم است ظرف مدت ده روز از تاریخ اطلاع، بیمه‌گر را آگاه نماید. در صورت تشدید خطر، بیمه‌گر می‌تواند حق بیمه اضافی متناسب با خطر را برای مدت باقی‌مانده مطالبه یا اینکه قرارداد بیمه را ظرف ده روز از تاریخ اعلام بیمه‌گذار فسخ نماید. در صورتی که طرفین نتوانند در میزان حق بیمه اضافی توافق نمایند، از تاریخ اعلام عدم قبول بیمه‌گذار، بیمه‌نامه منفسخ می‌گردد. در هر صورت بیمه‌گر حق دارد حق بیمه اضافی را از هنگام تشدید خطر تا زمان فسخ یا انقضای مدت بیمه مطالبه نماید. در صورت تحقق خطر، هرگاه مسلم شود در حین اجرای قرارداد، بیمه‌گذار عوامل تشدید خطر را می‌دانسته و بیمه‌گر را مطلع نکرده است، بیمه‌گر می‌تواند خسارت را به نسبت حق بیمه دریافتی و حق بیمه مشدد پرداخت کند.
ماده ۱۹ – حقوق مرتهن
بیمه‌گر مکلف است حقوق قانونی مرتهن را در مورد اموال بیمه‌شده، اعم از منقول و غیرمنقول، تا حدود حداکثر تعهد خود در پرداخت خسارت رعایت نماید. حقوق مرتهن نسبت به اموال بیمه‌شده مزبور باید به اطلاع بیمه‌گر رسیده باشد.
ماده ۲۰ – تغییر مالکیت
در صورتی که مالکیت مورد بیمه به دیگری انتقال داده شود، مراتب می‌بایستی در اسرع وقت به اطلاع بیمه‌گر برسد. در این صورت انتقال حقوق و تعهدات ناشی از قرارداد بیمه به انتقال‌گیرنده، منوط به موافقت کتبی شخص اخیر می‌باشد. خسارت به نسبت میزان استحقاق ذوی‌الحقوق، اعم از ذی‌نفع مندرج در بیمه‌نامه، پرداخت می‌شود.
ماده ۲۱ – فسخ بیمه‌نامه
بیمه‌گذار می‌تواند در هر زمان بیمه‌نامه را فسخ نماید. در این صورت بیمه‌گر با در نظر گرفتن تعرفه کوتاه‌مدت حق بیمه را محاسبه و مابه‌التفاوت دریافتی را به بیمه‌گذار مسترد می‌نماید. بیمه‌نامه‌هایی که به موجب قانون یا قرارداد به نفع ثالث صادر می‌شوند، از شمول این حکم مستثنی می‌باشند. بیمه‌گر در مواردی که قانون بیمه اجازه فسخ به او داده است می‌تواند بیمه‌نامه را با یک اخطار ده‌روزه فسخ نماید و اعلامیه آن را با پست سفارشی به آخرین نشانی اعلام‌شده بیمه‌گذار ارسال نماید. در این صورت بیمه‌گر بایستی حق بیمه دریافتی باقی‌مانده مدت را پس از انقضای ده روز از تاریخ اعلام، به بیمه‌گذار به صورت روزشمار مسترد نماید.
ماده ۲۲ – مواردی که بیمه‌گذار حقوق خود را از دست می‌دهد
در موارد زیر قرارداد بیمه باطل است و حق بیمه دریافتی قابل استرداد نمی‌باشد. در صورتی که قسمتی از حق بیمه وصول نشده و یا خسارتی پرداخت شده باشد، بیمه‌گر محق در مطالبه آن خواهد بود:
۱. کتمان حقایق یا اظهارات خلاف واقع عمدی بیمه‌گذار در پیشنهاد بیمه، به نحوی که منجر به کاهش اهمیت خطر در نظر بیمه‌گر شده باشد.
۲. بیمه کردن اموال به میزانی بیش از ارزش واقعی با قصد تقلب.
۳. بیمه مضاعف مورد بیمه در مقابل همان خطر و مدت در نزد بیمه‌گر دیگر، با قصد تقلب.
۴. مباشرت یا مشارکت در ایجاد خسارت عمدی در موضوع بیمه توسط ذوی‌الحقوق، اعم از بیمه‌گذار و یا قائم‌مقام وی.
۵. بیمه خطری که قبلاً تحقق یافته است.
ماده ۲۳ – وظایف بیمه‌گذار در صورت وقوع حادثه
در صورت وقوع حادثه، بیمه‌گذار موظف است:
۱. حداکثر ظرف مدت پنج روز از زمان اطلاع وقوع حادثه، بیمه‌گر را مطلع نماید.
۲. حداکثر ظرف ده روز از زمان اطلاع وقوع حادثه، بایستی کیفیت حادثه، فهرست اشیای نجات‌داده‌شده، محل جدید آنها و مبلغ تقریبی خسارت را برای بیمه‌گر ارسال دارد.
۳. برای جلوگیری از توسعه خسارت در موقع یا بعد از وقوع حادثه، کلیه اقدامات لازم را به عمل آورد.
۴. بدون اجازه بیمه‌گر در مورد بیمه تغییراتی ندهد که تعیین علت حادثه یا ارزیابی خسارت را دچار اشکال نماید، مگر آن که تغییرات در جهت تقلیل خسارت و یا رعایت منافع عمومی ضروری باشد.
۵. ضمن همه‌گونه همکاری که بیمه‌گر برای تعیین حدود تعهدات خود بدان نیاز دارد، حداکثر تا ۱۵ روز بعد از اطلاع از وقوع حادثه، فهرست اموال موجود در روز حادثه، فهرست اموال از بین رفته و آسیب‌دیده و در صورت درخواست بیمه‌گر، بهای آنها بلافاصله قبل از تاریخ حادثه را در اختیار بیمه‌گر قرار دهد.
ماده ۲۴ – ارزیابی خسارت
۱. در صورتی که مالی به کمتر از قیمت واقعی بیمه شده باشد، بیمه‌گر فقط به تناسب مبلغی که بیمه کرده است با قیمت واقعی مال مسئول خسارت خواهد بود (ماده ۱۰ قانون بیمه).
۲. قیمت واقعی مورد بیمه در زمان بروز خسارت بر این اساس که بیمه را نباید وسیله انتفاع قرار داد، محاسبه خواهد شد.
۳. در صورتی که مبلغ خسارت وارده مورد توافق نباشد، بیمه‌گر و بیمه‌گذار حق دارند درخواست تعیین میزان خسارت وارده را به وسیله هیأتی مرکب از سه نفر کارشناس، به شرح زیر بنمایند:
الف) هر یک از طرفین یک نفر کارشناس انتخاب و کتباً به طرف دیگر معرفی می‌نماید. کارشناسان منتخب متفقاً نسبت به تعیین کارشناس سوم اقدام خواهند نمود. در صورتی که یکی از طرفین کارشناس منتخب خود را در مدت ۱۴ روز از تاریخ اعلام طرف دیگر انتخاب ننماید و یا کارشناسان منتخب در تعیین کارشناس سوم ظرف مدت یک ماه از تاریخ آخرین انتخاب و اعلام به توافق نرسند، درخواست تعیین کارشناس یا کارشناسان تعیین‌نشده به دادگاه ذی‌صلاح تقدیم خواهد شد.
ب) هر یک از طرفین می‌تواند در صورتی که کارشناس سوم نسبت خویشاوندی با طرف دیگر داشته باشد، کارشناس مزبور را رد نماید.
ج) هر یک از طرفین حق‌الزحمه کارشناس منتخب خود را خواهد پرداخت و حق‌الزحمه کارشناس سوم بالمناصفه به عهده طرفین خواهد بود.
ماده ۲۵ – اختیارات بیمه‌گر در مورد اموال خسارت‌دیده
بیمه‌گر می‌تواند اموال خسارت‌دیده و نجات‌داده‌شده را تصاحب، تعمیر یا تعویض نماید که در این صورت می‌بایستی تمایل خود را کتباً و حداکثر ظرف سی روز از دریافت مدارک مذکور در بند ۵ ماده ۲۳، به بیمه‌گذار ابلاغ نماید. بهای اموال تصاحب‌شده براساس توافق یا ارزیابی تعیین خواهد شد. تعمیر یا تعویض اموال مورد بیمه خسارت‌دیده توسط بیمه‌گر، می‌بایستی ظرف مدتی که عرفاً کمتر از آن مقدور نمی‌باشد انجام پذیرد.
ماده ۲۶ – مهلت پرداخت خسارت
بیمه‌گر مکلف است حداکثر ظرف چهار هفته پس از دریافت کلیه اسناد و مدارکی که بتواند به وسیله آنها حدود مسئولیت خود و میزان خسارت وارده را تشخیص دهد، اقدام به تسویه و پرداخت خسارت نماید.
ماده ۲۷ – مواردی که موجب کاهش جبران خسارت می‌شود
در موارد زیر بیمه‌گر می‌تواند پرداخت خسارت را رد نماید یا این که آن را به نسبت درجه تقصیر ذوی‌الحقوق، اعم از بیمه‌گذار یا قائم‌مقام وی، کاهش دهد:
۱. هرگاه حادثه در اثر تقصیر ذوی‌الحقوق، اعم از بیمه‌گذار یا قائم‌مقام وی، روی داده باشد.
۲. هرگاه بیمه‌گذار به وظایف مندرج در ماده ۲۳ عمل ننموده باشد و در نتیجه میزان خسارت افزایش یافته و یا به حقوق بیمه‌گر خدشه وارد آید.
ماده ۲۸ – مهلت اقامه دعوی
بیمه‌گر و بیمه‌گذار ضمن عقد خارج لازم، شرط و توافق نمودند که کلیه دعاوی ناشی از این بیمه‌نامه را ظرف مدت دو سال از تاریخ بطلان، فسخ یا انقضای مدت بیمه‌نامه و در صورت وقوع حادثه موضوع بیمه‌نامه، از تاریخ وقوع حادثه مزبور، علیه یکدیگر اقامه نمایند و هر گونه ادعای احتمالی پس از انقضای دو سال یادشده را از خود سلب و بالعوض به طرف مقابل صلح نمودند. دعاوی ناشی از این بیمه‌نامه پس از دو سال مذکور، مشمول مرور زمان و غیرقابل استماع می‌باشد.
ماده ۲۹ – اصل قائم‌مقامی
کلیه حقوق بیمه‌گذار علیه اشخاص ثالث به لحاظ تقصیر یا مسئولیت اشخاص مذکور در ایجاد حادثه، تا میزان خسارت پرداخت‌شده توسط بیمه‌گر، به شخص اخیر منتقل می‌گردد. شرکا، کارکنان، همسر و بستگان نسبی یا سببی درجه اول بیمه‌گذار از لحاظ اجرای مقررات این ماده، شخص ثالث تلقی نمی‌گردند، مگر آن که خسارت ناشی از عمد آنان باشد.
فصل سوم: استثنائات
ماده ۳۰
مسکوکات، پول، اوراق بهادار، اسناد، فلزات قیمتی به هر شکل، جواهرات و مروارید، سنگ‌های قیمتی سوارنشده، هر گونه اسناد، نسخ خطی و همچنین هزینه بازسازی نقشه، جمع‌آوری مجدد اطلاعات و یا تنظیم دفاتر بازرگانی، تحت این بیمه‌نامه پوشش ندارد، مگر آن که صراحتاً خلاف آن شرط شده باشد.
ماده ۳۱
تحقق خطرات موضوع این بیمه‌نامه چنانچه ناشی از هر یک از حوادث و وقایع ذیل باشد، تحت پوشش این بیمه‌نامه نخواهد بود، مگر آن که صراحتاً خلاف آن شرط شده باشد:
۱. جنگ، جنگ داخلی، آشوب، بلوا، اعتصاب، قیام، انقلاب، کودتا، اغتشاشات داخلی و یا اقدامات احتیاطی مقامات نظامی و انتظامی.
۲. زمین‌لرزه، آتش‌فشان، ریزش زمین، سیل، طغیان رودخانه‌ها، حریق تحت‌الرضی و یا آفات سماوی.
۳. انفجار مواد منفجره مانند دینامیت، تی‌ان‌تی و باروت.
۴. فعل و انفعالات هسته‌ای.
ماده ۳۲ – خسارت وارده به موتورها و ماشین‌های برقی
خسارت وارده به موتورها و ماشین‌های برقی در نتیجه اتفاقات زیر که در داخل موتورها و ماشین‌های مزبور به وقوع بپیوندند، به هر علت تحت پوشش این بیمه‌نامه نمی‌باشد: اتصالات و اثرات ناشی از جریان برق، پاره شدن هادی، جرقه زدن، امواج برقی ناشی از این اتفاقات، بار زیاد و یا عدم کفایت عایق‌بندی؛ لیکن خسارتی که در نتیجه اتفاقات مذکور در سایر قسمت‌های مورد بیمه بروز نماید، تحت پوشش خواهد بود.
ماده ۳۳ – خسارت وارده به ظروف تحت فشار صنعتی
خسارت وارده به ظروف تحت فشار صنعتی ناشی از انفجار این ظروف، مورد پوشش این بیمه‌نامه نمی‌باشد؛ لیکن خسارتی که در نتیجه تحقق خطر مزبور در سایر قسمت‌های مورد بیمه بروز نماید، تحت پوشش خواهد بود.
ماده ۳۴ – محدوده آتش کنترل‌شده
خسارت وارده به مورد بیمه در محدوده آتش کنترل‌شده، تحت پوشش این بیمه‌نامه نخواهد بود.
