شرایط عمومی بیمه‌نامه مسئولیت مدنی نصابان، دارندگان و سرویس‌کاران آسانسور، پله برقی و پیاده‌روی متحرک در قبال استفاده‌کنندگان — بیمه پارسیان
فصل اول: کلیات
ماده ۱ – اساس بیمه‌نامه
این بیمه‌نامه براساس قانون بیمه مصوب اردیبهشت ماه سال ۱۳۱۶ و سایر قوانین و مقررات مرتبط و پیشنهاد کتبی بیمه‌گذار (که جزء لاینفک این بیمه‌نامه می‌باشد) تنظیم گردیده و مورد توافق طرفین می‌باشد. آن قسمت از پیشنهاد بیمه‌گذار که مورد قبول بیمه‌گر نبوده و هم‌زمان با صدور بیمه‌نامه یا قبل از آن کتباً به بیمه‌گذار اعلام گردیده است، جزء تعهدات بیمه‌گر محسوب نمی‌شود.
ماده ۲ – تعاریف و اصطلاحات
اصطلاحات زیر در این شرایط عمومی با تعریف مقابل آن به کار رفته است:
۱. فعالیت موضوع بیمه: انتقال مسافر و بار که توسط آسانسور صورت می‌پذیرد.
۲. بیمه‌گر: مؤسسه بیمه‌ای است که دارای پروانه فعالیت از بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران بوده و مجاز به انجام عملیات بیمه‌ای در این رشته است.
۳. حق‌بیمه: وجهی که بیمه‌گذار در برابر اخذ پوشش و تعهد بیمه‌گر برای جبران خسارت ناشی از وقوع یا بروز حادثه تحت پوشش بیمه‌نامه می‌پردازد.
۴. بیمه‌گذار: هر شخص حقیقی یا حقوقی که قرارداد بیمه را با بیمه‌گر منعقد می‌کند و متعهد به پرداخت حق‌بیمه می‌باشد.
۵. زیان‌دیده/ گان: استفاده‌کنندگان از آسانسور که در اثر وقوع حادثه موضوع بیمه دچار خسارت جانی و یا خسارت مالی گردیده‌اند.
۶. حادثه موضوع بیمه: رویدادی است که حین و به مناسبت انجام فعالیت موضوع بیمه و در مدت اعتبار بیمه‌نامه اتفاق افتد و منجر به خسارت جانی و یا خسارت مالی وارد به استفاده‌کنندگان از آسانسور گردد و بیمه‌گذار مسئول جبران خسارت یا پرداخت غرامت ناشی از آن شناخته شود.
تبصره: حوادثی که دارای یک منشأ یا علت اصلی واحد باشند، در مجموع در حکم یک حادثه تلقی می‌گردد.
۷. محدوده مکانی موضوع بیمه: محدوده‌ای است که آسانسور در آن واقع شده و از طریق درج نشانی یا تعیین حدود آن در شرایط خصوصی بیمه‌نامه مشخص می‌گردد.
۸. نقص عضو: قطع، تغییر شکل و یا از دست دادن توانایی انجام کار عضوی از اعضای بدن که ناشی از حادثه موضوع بیمه بوده و وضعیت دائم و قطعی داشته باشد.
۹. غرامت فوت و نقص عضو: وجهی است که بیمه‌گر متعهد می‌گردد در صورت بروز صدمات جسمی یا فوت استفاده‌کنندگان آسانسور ناشی از وقوع حادثه مشمول بیمه، طبق شرایط این بیمه‌نامه به زیان‌دیده یا وراث قانونی وی بپردازد.
۱۰. خسارت جانی: وجهی است که بیمه‌گر متعهد می‌گردد در صورت بروز حادثه مشمول بیمه بابت غرامت فوت، دیه یا ارش ناشی از جرح، نقص عضو و هزینه پزشکی به زیان‌دیده یا وراث قانونی وی بپردازد.
۱۱. خسارت مالی: وجهی است که بیمه‌گر متعهد می‌گردد در صورت بروز حادثه مشمول بیمه، طبق شرایط این بیمه‌نامه به زیان‌دیده یا وراث قانونی وی بپردازد.
ماده ۳ – مدت بیمه‌نامه
شروع و انقضای مدت بیمه‌نامه به ترتیبی که در شرایط خصوصی بیمه‌نامه مشخص می‌گردد، خواهد بود.
ماده ۴ – موضوع بیمه
عبارت است از بیمه مسئولیت مدنی دارندگان و نصابان آسانسور در قبال استفاده‌کنندگان از آسانسور(های) مشخص‌شده در بیمه‌نامه، بدین معنا که چنانچه در نتیجه قصور و یا اهمال غیرعمدی بیمه‌گذار، خسارتی به افراد مورد اشاره وارد آید و بیمه‌گذار بر اساس رأی مراجع قضایی مسئول جبران خسارت شناخته گردد، بیمه‌گر پس از احراز مسئولیت بیمه‌گذار، با توجه به شرایط و مفاد بیمه‌نامه، حداکثر تا سقف تعهدات مندرج در بیمه‌نامه نسبت به جبران خسارت اقدام خواهد نمود.
فصل دوم: خسارت‌ها و هزینه‌های تحت پوشش بیمه‌نامه
ماده ۵ – موارد تحت پوشش
موارد زیر با صدور بیمه‌نامه در تعهد بیمه‌گر خواهد بود:
۱. غرامت فوت: بر اساس رأی مراجع قضایی و حداکثر تا سقف تعهدات مندرج در شرایط خصوصی بیمه‌نامه یا معادل ارزان‌ترین نوع دیه رایج، هر کدام که کمتر باشد.
تبصره: در صورت تأخیر در ارائه حکم قطعی دادگاه، افزایش نرخ احتمالی دیه مشمول این بیمه‌نامه نخواهد بود.
۲. غرامت نقص عضو: بر اساس درصد تعیین‌شده در مراجع قانونی ذی‌صلاح و حداکثر تا سقف تعهدات مندرج در شرایط خصوصی بیمه‌نامه یا معادل ارزان‌ترین نوع دیه رایج، هر کدام که کمتر باشد.
۳. هزینه‌های پزشکی: در صورت وقوع حادثه منجر به صدمات جسمانی استفاده‌کنندگان از آسانسور، چنانچه صدمات وارده مشمول نقص عضو قرار نگیرد، هزینه‌های پزشکی زیان‌دیده بر اساس اصل اسناد و مدارک معتبر پزشکی و با تأیید پزشک معتمد و کارشناس بیمه‌گر، حداکثر تا میزان تعهدات مندرج در شرایط خصوصی بیمه‌نامه پرداخت می‌گردد.
۳٫۱. در صورتی که هزینه‌های پزشکی توسط بیمه‌گذار پرداخت شده باشد، چک خسارت در وجه وی و در غیر این صورت در وجه زیان‌دیده صادر می‌گردد.
۳٫۲. در صورتی که زیان‌دیده از خدمات سازمان تأمین اجتماعی یا سازمان‌های مشابه استفاده نماید، تعهد بیمه‌گر در جبران هزینه‌های پزشکی عبارت است از مازاد غرامت پرداخت‌شده توسط سازمان مذکور تا میزان خسارت قابل پرداخت در این بیمه‌نامه.
۴. خسارت مالی: خسارت مالی بر اساس نظر کارشناس بیمه‌گر و یا کارشناس رسمی دادگستری معتمد بیمه‌گر و مدارک مثبته تعیین خواهد گردید، در غیر این صورت رأی مراجع قضایی ملاک عمل خواهد بود. بدیهی است در هر صورت تعهدات بیمه‌گر از سقف مندرج در بیمه‌نامه فراتر نخواهد رفت.
۵. هزینه دادرسی و دفاع از بیمه‌گذار، جهت تبرئه نمودن محکومیت خود در خصوص موارد تحت پوشش بیمه‌نامه، مشروط به برائت وی در مراجع قضایی، با موافقت کتبی بیمه‌گر قبل از شروع دادرسی، در تعهد بیمه‌گر خواهد بود.
۶. ارش ناشی از جرح: نوعی دیه است که در قانون از قبل تعیین نشده است. بر طبق ماده ۳۶۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰، هر جنایتی که بر عضو کسی وارد شود و شرعاً مقدار خاصی به عنوان دیه برای آن تعیین نشده باشد، کسی که مرتکب جرم شده است باید ارش بپردازد. تعیین ارش معمولاً با کارشناسی پزشکی قانونی و رأی دادگاه است.
فصل سوم: وظایف و تعهدات بیمه‌گذار
ماده ۶ – رعایت اصل حسن نیت
بیمه‌گذار مکلف است با رعایت دقت و صداقت در پاسخ به پرسش‌های بیمه‌گر، همه اطلاعات راجع به موضوع بیمه را در اختیار وی قرار دهد. اگر بیمه‌گذار در پاسخ به پرسش‌های بیمه‌گر به عمد از اظهار مطلبی خودداری نماید و یا به عمد برخلاف واقع اظهاری بنماید، بیمه‌نامه باطل خواهد بود، ولو مطلبی که کتمان شده یا برخلاف واقع اظهار شده است، هیچ‌گونه تأثیری در وقوع حادثه نداشته باشد. به علاوه نه فقط وجوه پرداختی بیمه‌گذار به وی مسترد نخواهد شد، بلکه بیمه‌گر می‌تواند اقساط حق‌بیمه را که تا آن تاریخ عقب افتاده است نیز از بیمه‌گذار مطالبه نماید.
ماده ۷ – تشدید خطر
هرگاه در طول مدت بیمه تغییراتی در کیفیت و وضعیت کار موضوع بیمه به وجود آید که موجب تشدید خطر شود و یا تغییری در محدوده مکانی موضوع بیمه به وجود آید، ولو آنکه منجر به تشدید خطر نشود، بیمه‌گذار موظف است بلافاصله موضوع را به اطلاع بیمه‌گر برساند. اگر تشدید خطر یا تغییر وضعیت موضوع بیمه در نتیجه عمل بیمه‌گذار نباشد، مشارالیه باید مراتب را ظرف ۱۰ روز از تاریخ اطلاع خود رسماً به بیمه‌گر اعلام کند. در صورت تشدید خطر قبل از وقوع خسارت، بیمه‌گر می‌تواند حق‌بیمه اضافی را متناسب با خطر برای مدت باقیمانده مطالبه و در صورت عدم پرداخت آن توسط بیمه‌گذار، بیمه‌نامه را فسخ نماید. هرگاه بعد از وقوع حادثه معلوم شود که خسارت ناشی از تشدید خطر بوده است، بیمه‌گر می‌تواند خسارت را به نسبت حق‌بیمه تعیین‌شده به حق‌بیمه متناسب با خطر مشدد، پرداخت نماید.
ماده ۸ – پرداخت حق‌بیمه
بیمه‌نامه با تقاضای بیمه‌گذار و قبول بیمه‌گر صادر می‌شود ولی شروع پوشش بیمه‌ای و اجرای تعهدات بیمه‌گر منوط به پرداخت حق‌بیمه به ترتیبی است که در بیمه‌نامه پیش‌بینی شده است. چنانچه پرداخت حق‌بیمه به صورت قسطی باشد و بیمه‌گذار هر یک از اقساط موعد رسیده را به هر دلیل پرداخت نکند، بیمه‌گر می‌تواند بیمه‌نامه را با رعایت ماده ۲۵ این شرایط عمومی فسخ نماید. چنانچه بیمه‌گر بیمه‌نامه را فسخ نکرده باشد در صورت وقوع حادثه، خسارت به نسبت حق‌بیمه پرداخت‌شده به حق‌بیمه‌ای که تا زمان وقوع حادثه باید پرداخت می‌شد، پرداخت خواهد شد مگر آنکه در شرایط خصوصی بیمه‌نامه ضوابط دیگری درج شده باشد.
ماده ۹ – رعایت مقررات حفاظت فنی
بیمه‌گذار موظف است حسب مورد مقررات شورای‌عالی حفاظت فنی را رعایت نماید و اقدامات لازم و متعارف را برای جلوگیری از وقوع حوادث و توسعه خسارت به عمل آورد.
ماده ۱۰ – اعلام خسارت
بیمه‌گذار موظف است از تاریخ اطلاع خود از وقوع هرگونه حادثه موضوع این بیمه‌نامه و همچنین دریافت هر نوع ادعا و یا مطالبه اشخاص ثالث علیه خود که به این بیمه‌نامه مربوط می‌شود (اعم از کتبی یا شفاهی) اقدامات زیر را انجام دهد:
۱. حداکثر ظرف پنج روز کاری به یکی از شعب بیمه‌گر مراجعه و با تکمیل فرم اعلام خسارت، وقوع حادثه و یا ادعای مطروحه را اعلام نماید و یا مراتب را ظرف مدت مذکور از طریق پست سفارشی به اطلاع بیمه‌گر برساند.
۲. خواسته یا موضوع دعوا، نام و نشانی خواهان و یا اقامه‌کننده دعوا و عنوانی که به موجب آن مطالبه خسارت و یا اقامه دعوا شده است، مشخصات زیان‌دیده، نام و نشانی شهود احتمالی، مبلغ مورد ادعا و هرگونه اطلاعات، مشخصات و نکات دیگر مربوط به موضوع را که بر آن وقوف دارد و هر نوع اسناد و مدارکی را که در این باره در اختیار دارد به بیمه‌گر تسلیم و بیمه‌گر را در تحقیقات و رسیدگی و دفاع کمک نماید.
۳. برای بازدید از محل حادثه و انجام امور کارشناسی، همکاری لازم را با بیمه‌گر به عمل آورد.
ماده ۱۱ – اصل جانشینی
بیمه‌گر، قائم‌مقام بیمه‌گذار با حق واگذاری به غیر، در دعاوی مربوط به این بیمه‌نامه محسوب می‌شود که بتواند پرونده‌های مربوط را در مراجع قضایی تا میزان تعهد این بیمه‌نامه تعقیب نماید. بیمه‌گذار در طول مدت جریان دعوی نباید اقدامی به عمل آورد که به حقوق بیمه‌گر در تعقیب دعوی لطمه وارد آورد ولی نسبت به مازاد تعهدات این بیمه‌نامه، بیمه‌گذار حق هرگونه اقدامی خواهد داشت.
ماده ۱۲ – قبول مسئولیت و سازش
قبول مسئولیت و سازش در مورد خسارت‌های جانی و مالی از طرف بیمه‌گذار بدون موافقت کتبی بیمه‌گر، تعهدی برای بیمه‌گر ایجاد نمی‌کند مگر اینکه عمل او موجب جلوگیری از تشدید خطر و به مصلحت بیمه‌گر باشد؛ در غیر این صورت بیمه‌گر می‌تواند از پرداخت خسارت خودداری نموده و یا خسارت پرداختی را از بیمه‌گذار مطالبه نماید.
ماده ۱۳ – قصور بیمه‌گذار
چنانچه بیمه‌گذار به تشخیص مراجع ذی‌صلاح، سهواً وظایف مندرج در این بیمه‌نامه را انجام ندهد و باعث افزایش تعهد بیمه‌گر و یا مانع تشخیص علت یا ماهیت حادثه شود، بیمه‌گر می‌تواند به نسبت تأثیر قصور بیمه‌گذار از میزان خسارت قابل پرداخت بکاهد. حکم این ماده نافی حقوق زیان‌دیده نخواهد بود.
ماده ۱۴ – رضایت‌نامه محضری
بیمه‌گذار موظف است رضایت‌نامه محضری از دریافت‌کننده مبلغ خسارت به نفع بیمه‌گر و بیمه‌گذار و سایر ذی‌نفعان، پس از اعلام مبلغ خسارت از سوی بیمه‌گر دریافت نماید. بدیهی است در صورت عدم ارائه رضایت‌نامه محضری از سوی دریافت‌کننده مبلغ خسارت، بیمه‌گذار موظف است اقرارنامه محضری به نفع بیمه‌گر و سایر ذی‌نفعان خسارت، ارائه نماید. بدیهی است در این صورت بیمه‌گر وجه خسارت را به حساب دادگستری مربوطه واریز خواهد نمود.
ماده ۱۵ – اصلاح بیمه‌نامه و اوراق الحاقی
هرگاه مفاد بیمه‌نامه و اوراق الحاقی با موافقت‌هایی که بین طرفین به عمل آمده است مطابقت نداشته باشد، بیمه‌گذار موظف است ظرف ۱۵ روز از تاریخ دریافت بیمه‌نامه یا الحاقیه به طور کتبی تقاضای اصلاح نماید و الحاقیه اصلاحی را دریافت نماید، وگرنه اوراق مذکور قطعی تلقی خواهد شد.
ماده ۱۶ – قرارداد سرویس و نگهداری
در صورتی که بیمه‌گذار مالک آسانسور باشد، موظف است در صورت اعلام خسارت نسبت به ارائه قرارداد معتبر سرویس و نگهداری (آسانسور منعقده با یک شرکت معتبر دارای مجوز) به بیمه‌گر اقدام نماید، در غیر این صورت بیمه‌گر هیچ‌گونه تعهدی در جبران خسارت نخواهد داشت.
ماده ۱۷ – زنگ اعلام خطر
تعبیه زنگ اعلام خطر در آسانسور الزامی است.
ماده ۱۸ – سرویس و نگهداری توسط شرکت‌های مجاز
سرویس و نگهداری آسانسور بایستی توسط شرکت‌هایی که دارای مجوز لازم جهت این کار باشد انجام پذیرد.
فصل چهارم: وظایف و تعهدات بیمه‌گر
ماده ۱۹ – ملاک تشخیص مسئولیت
ملاک تشخیص مسئولیت بیمه‌گذار رأی یا نظر مراجع قانونی ذی‌صلاح است. در مواردی که مسئولیت بیمه‌گذار با توجه به اسناد و مدارک ارائه‌شده از نظر بیمه‌گر محرز باشد، بیمه‌گر می‌تواند قبل از صدور رأی مراجع قانونی ذی‌صلاح، در صورت توافق با بیمه‌گذار و اخذ رضایت‌نامه از شاکی یا شاکیان، خسارت مربوطه را بر اساس نظر کارشناس و پزشک معتمد خود پرداخت کند. در این صورت بیمه‌گر در برابر هرگونه ادعای بعدی تعهدی نخواهد داشت.
ماده ۲۰ – پرداخت خسارت پس از رأی قطعی
در مواردی که پرداخت خسارت به صورت توافقی انجام نشده و موکول به ارائه رأی دادگاه شده است، حسب مورد زیان‌دیده، وراث قانونی یا قائم‌مقام قانونی آنها مکلفند ظرف پانزده روز از تاریخ ابلاغ رأی قطعی یا ظرف پانزده روز پس از قطعی شدن رأی ابلاغی، با مدارک لازم برای دریافت خسارت به بیمه‌گر مراجعه و درخواست خود را تسلیم نمایند. بیمه‌گر مکلف است به محض وصول درخواست، آن را ثبت و ضمن تحویل رسیدی به متقاضی مشتمل بر نام متقاضی، تاریخ تسلیم و شماره ثبت، نقصان یا کامل بودن مدارک را در حضور متقاضی بررسی کند. چنانچه مدارک در زمان تقاضا کامل باشد، بیمه‌گر موظف است حداکثر ظرف پانزده (۱۵) روز از تاریخ تقاضا، خسارت متعلقه را پرداخت نماید و چنانچه مدارک تسلیمی ناقص باشد، مراتب را حضوراً و به صورت کتبی به متقاضی اعلام تا نسبت به رفع نقص حداکثر ظرف یک هفته اقدام کند.
تبصره: عدم مراجعه اشخاص مذکور ظرف مهلت مقرر و یا تأخیر در تکمیل مدارک، موجب افزایش تعهدات بیمه‌گر نخواهد بود.
ماده ۲۱ – پرداخت مستقیم خسارت
بیمه‌گر خسارت موضوع این بیمه‌نامه را با اطلاع بیمه‌گذار به زیان‌دیده یا وراث قانونی وی پرداخت خواهد کرد و به محض پرداخت خسارت، در مقابل بیمه‌گذار و شخص یا اشخاص زیان‌دیده بری‌الذمه می‌گردد. سایر هزینه‌های تحت پوشش، حسب مورد به بیمه‌گذار یا زیان‌دیده پرداخت خواهد شد. چنانچه پس از تکمیل مدارک لازم، بیمه‌گر در پرداخت خسارت تأخیر کند، افزایش خسارت ناشی از افزایش احتمالی مبلغ دیه بر عهده بیمه‌گر خواهد بود.
ماده ۲۲ – بیمه‌های دیگر
در صورتی که مسئولیت موضوع این بیمه‌نامه به موجب بیمه‌نامه‌های دیگری تحت پوشش قرار گرفته باشد، بیمه‌گر می‌تواند پس از پرداخت کل خسارت تا سقف تعهدات بیمه‌نامه، به قائم‌مقامی بیمه‌گذار نسبت به بازیافت خسارت از بیمه‌گران مربوط اقدام نماید.
ماده ۲۳ – پرداخت بر اساس رأی قطعی
در صورت صدور رأی قطعی مبنی بر مسئولیت بیمه‌گذار، بیمه‌گر مکلف به پرداخت خسارت تا سقف تعهدات بیمه‌نامه بر اساس مفاد رأی صادره و شرایط بیمه‌نامه خواهد بود.
فصل پنجم: خسارت‌های خارج از تعهد بیمه‌گر
ماده ۲۴ – خسارت‌های خارج از پوشش
خسارت‌های زیر تحت پوشش این بیمه‌نامه نمی‌باشد:
۱. خسارت‌های مستقیم و یا غیرمستقیم ناشی از تشعشعات رادیواکتیو و انفجار هسته‌ای.
۲. حوادث ناشی از جنگ، اعتصاب، شورش، اغتشاش، بلوا، تعطیلی کار، عملیات تروریستی و اقدامات براندازی علیه حکومت و عوامل دیگری از این قبیل.
۳. خسارت‌های ناشی از عمد و تقلب بیمه‌گذار و کارکنان وی و یا سایر افراد در ایجاد حادثه موضوع بیمه با تشخیص مراجع ذی‌صلاح یا قضایی.
۴. حوادث ناشی از درگیری و نزاع.
۵. محکومیت به جزای نقدی به نفع دولت و مجازات‌های قابل خرید.
۶. خسارت وارده به بیمه‌گذار.
۷. حوادث طبیعی مانند سیل، زلزله، صاعقه و امثال آن از این قبیل که بیمه‌گذار در ایجاد آن دخالتی ندارد.
۸. خسارت عدم‌النفع و یا هرگونه خسارت تبعی و غیر مستقیم.
۹. هرگونه خسارت جانی و مالی در خارج از کابین آسانسور.
۱۰. هرگونه خسارت وارده در حین تعمیر و نصب آسانسور.
۱۱. هرگونه خسارت ناشی از استفاده بالابر.
۱۲. کلیه حوادثی که طبق نظر بیمه‌گر و یا در صورت لزوم رأی مراجع قضایی، بیمه‌گذار مسئول آن شناخته نمی‌شود.
۱۳. در صورتی که در زمان وقوع حادثه، سرنشینان آسانسور بیش از ظرفیت مجاز آن باشند.
فصل ششم: فسخ بیمه‌نامه
ماده ۲۵ – موارد فسخ
در موارد زیر هر یک از طرفین بیمه‌نامه می‌تواند با اخطار کتبی ۱۰ روزه، بیمه‌نامه را فسخ نماید:
۱. موارد فسخ از سوی بیمه‌گر:
– عدم پرداخت حق‌بیمه در سررسیدهای مندرج در اعلامیه‌های بدهکار صادره.
– تشدید خطر و عدم موافقت بیمه‌گذار به پرداخت حق‌بیمه اضافی مربوطه.
– فوت بیمه‌گذار و عدم انجام وظایف بیمه‌گذار توسط وراث یا منتقل‌الیه.
۲. موارد فسخ از سوی بیمه‌گذار:
– در صورتی که خطر، برطرف شده یا کاهش یابد و بیمه‌گر به تخفیف حق‌بیمه راضی نشود.
– متوقف شدن فعالیت بیمه‌گر به هر دلیل.
– عدم تمایل بیمه‌گذار به ادامه پوشش.
ماده ۲۶ – برگشت حق‌بیمه
در صورت فسخ از طرف بیمه‌گر، باید حق‌بیمه مدتی که باقیمانده است به صورت روزشمار محاسبه و به بیمه‌گذار برگشت داده شود. در صورت فسخ بیمه‌نامه از طرف بیمه‌گذار، حق‌بیمه مدت بیمه براساس تعرفه کوتاه‌مدت به شرح ذیل محاسبه و بقیه آن مسترد خواهد شد:
| مدت اعتبار | حق‌بیمه بر مبنای حق‌بیمه یکساله |
|---|---|
| تا ۵ روز | ۵ درصد حق‌بیمه سالانه |
| از ۶ روز تا ۱۵ روز | ۱۰ درصد حق‌بیمه سالانه |
| از ۱۶ روز تا ۳۰ روز | ۲۰ درصد حق‌بیمه سالانه |
| از ۳۱ روز تا ۶۰ روز | ۳۰ درصد حق‌بیمه سالانه |
| از ۶۱ روز تا ۹۰ روز | ۴۰ درصد حق‌بیمه سالانه |
| از ۹۱ روز تا ۱۲۰ روز | ۵۰ درصد حق‌بیمه سالانه |
| از ۱۲۱ روز تا ۱۵۰ روز | ۶۰ درصد حق‌بیمه سالانه |
| از ۱۵۱ روز تا ۱۸۰ روز | ۷۰ درصد حق‌بیمه سالانه |
| از ۱۸۱ روز تا ۲۷۰ روز | ۸۵ درصد حق‌بیمه سالانه |
| از ۲۷۱ روز به بالا | ۱۰۰ درصد حق‌بیمه سالانه |
فصل هفتم: سایر مقررات
ماده ۲۷ – نحوه حل و فصل اختلاف
هرگونه اختلاف ناشی از تفسیر و یا اجرای این بیمه‌نامه، در صورتی که از طریق مذاکره حل و فصل نشود به داور مرضی‌الطرفین ارجاع خواهد شد و رأی داور مزبور قطعی و برای طرفین لازم‌الاتباع است. در صورتی که طرفین در مورد انتخاب داور به توافق نرسند، موضوع به هیأت داوری ارجاع و به ترتیب زیر عمل خواهد شد:
۱. هر یک از طرفین یک نفر داور اختصاصی تعیین و به طرف دیگر معرفی می‌نماید.
۲. داوران اختصاصی قبل از بحث درباره موضوع مورد اختلاف به اتفاق، داور دیگری را به عنوان سرداور انتخاب خواهند نمود.
۳. رأی هیأت داوری با اکثریت آرا، معتبر و برای طرفین لازم‌الاتباع خواهد بود.
۴. در صورتی که هر یک از طرفین تا ۳۰ روز بعد از انتخاب و معرفی داور طرف مقابل، داور اختصاصی خود را تعیین نکند و یا داوران اختصاصی تا ۳۰ روز در مورد تعیین سرداور به توافق نرسند، هر یک از طرفین می‌توانند حسب مورد از دادگاه ذی‌صلاح درخواست تعیین داور یا سرداور بنماید.
ماده ۲۸ – نشانی و اقامتگاه بیمه‌گذار
نشانی و اقامتگاه قانونی بیمه‌گذار همان است که در پیشنهاد بیمه و متن این بیمه‌نامه درج گردیده است. بیمه‌گذار موظف است تغییر نشانی و اقامتگاه قانونی خود را به صورت کتبی به اطلاع بیمه‌گر برساند. در غیر این صورت نشانی و اقامتگاه قبلی بیمه‌گذار معتبر شناخته می‌شود.
ماده ۲۹ – قلمرو جغرافیایی
پوشش‌های این قرارداد شامل خسارت‌هایی است که در محدوده جغرافیایی جمهوری اسلامی ایران واقع شده باشد و تعمیم آن به حوادث خارج از کشور مشروط به توافق طرفین است.
ماده ۳۰ – مرور زمان
مرور زمان دعاوی ناشی از بیمه بر اساس ماده ۳۶ قانون بیمه مصوب سال ۱۳۱۶ دو سال است و ابتدای آن از تاریخ وقوع حادثه منشأ دعوی خواهد بود، لکن دعاوی که قبل از اجرای این قانون در محاکم طرح شده باشد مشمول این ماده نخواهد بود.
ماده ۳۱ – موارد پیش‌بینی‌نشده
در مواردی که در این بیمه‌نامه ذکر نشده است، حسب مورد براساس قانون بیمه، عرف بیمه و سایر قوانین جاری کشور جمهوری اسلامی ایران عمل خواهد شد.
