برچسب : حیات،

مبانی بیمه عمر و سرمایه گذاری

مبانی بیمه عمر و سرمایه گذاری

طرح بیمه عمر و سرمایه گذاری برگرفته از نوعی بیمه تمام عمر رایج به نام بیمه عمر جامع می باشد که در بسیاری از کشورهای جهان به عنوان بیمه نامه پیشرو ارائه می شود. این بیمه نامه ترکیبی از یک بیمه عمر و یک اندوخته سرمایه گذاری می باشد که علاوه بر ارائه پوشش خطر فوت و برخی پوشش های اضافی، درآمدهایی را با تضمین یک نرخ سود سرمایه گذاری مشخص در زمان حیات نصیب بیمه گذار می کند و در ایران به صورت یک بیمه با مدت معین ارائه می شود.
در این بیمه، پوشش فوت با انتخاب یک سرمایه پایه فوت فراهم می شود که قابلیت افزایش را در سال های آینده خواهد داشت و تنها در صورت فوت بیمه شده، به ذینفعان فوت بیمه نامه پرداخت میشود. از طرفی با جمع آوری و انباشت بخشی از وجوه پرداختی بیمه گذار در یک اندوخته سرمایه گذاری، بیمه گذار در دوران حیات نیز بهره مند خواهد شد. به عبارتی اندوخته مزبور با هدف تأمین دوره بازنشستگی یا سایر مقاصد مالی فرد در آینده، تشکیل شده است. به همین منوال، مبالغ پرداخت های بیمه گذار نیز به دو مؤلفه حق بیمه پوشش فوت به همراه هزینه ها و سپرده سرمایه گذاری تقسیم می شود. در این بیمه علاوه بر پوشش خطر فوت و همچنین تأمین دوران بازنشستگی برخی پوشش های اضافی دیگر نیز پیش بینی شده که هر یک از آنها با اختصاص حق بیمه مربوط به خود، تعهدات اضافی را برای بیمه گر (شرکت بیمه) به دنبال دارد و در صورت وقوع خطر، از بیمه شده حمایت می کند. به طور کلی این بیمه نامه از حیث تنوع پوشش ها و نحوه ارائه آنها یکی از جامع ترین بیمه نامه های موجود در جهان است که اغلب نیازهای معیشتی یک خانواده را برای مدتی طولانی تأمین نموده و مزایای آن نقش بسیار سودمندی در حیات اقتصادی و رفاه اجتماعی فرد و خانواده اش دارد.
در بیمه عمر و سرمایه گذاری، بیمه شده بر پایه نیازهای خود و خانواده، در ابتدا، سرمایه ای را به عنوان سرمایه پایه فوت انتخاب می کند و به تناسب سرمایه انتخابی و همچنین با توجه به تمایل و توان مالی خود، مبالغ حق بیمه و نحوه پرداخت آن را برمی گزیند. حق بیمه های پرداختی پس از کسر حق بیمه لازم برای پوشش فوت، هزینه های بیمه نامه، همچنین مالیات بر ارزش افزوده و پوشش های اضافی در صورتی که از حق بیمه پایه انتخاب شوند)، به اندوخته سرمایه گذاری افزوده می شود. این اندوخته، طی سال های بعد با افزوده شدن حق بیمه ها و اختصاص سود به آنها، افزایش یافته و با تشکیل یک سرمایه مناسب، بس اندازی مطمئن برای رفع نیازهای احتمالی و برنامه های آینده بیمه گذار یا استفاده کنندگان خواهد بود.
قرارداد بیمه عمر و سرمایه گذاری برای مدتی معین که حداقل آن ۵ سال می باشد، بین بیمه گذار و بیمه گر منعقد می شود.
در طی این مدت دو پیشامد ممکن است به وقوع بپیوندد
– فوت بیمه شده در طی مدت بیمه
– حیات وی در پایان مدت بیمه و سررسید بیمه نامه
در صورت حیات بیمه شده در پایان مدت بیمه، موجودی اندوخته سرمایه گذاری و سود آن به اضافه مبالغ اضافی سود مشارکت (در صورت استحصال) در منافع به وی یا استفاده کنندگان پرداخت می شود. در صورت فوت بیمه شده در طی مدت بیمه نیز، سرمایه تعیین شده به علاوه موجودی اندوخته سرمایه گذاری در زمان فوت به ذینفعان بیمه نامه که قبلا تعیین گردیده اند یا وراث قانونی بیمه شده، پرداخت خواهد شد. به علاوه در صورتی که بیمه نامه دارای پوشش های اضافی باشد و در طی مدت بیمه خطرات مربوط به آنها به وقوع بپیوندد، بیمه گر تعهدات خود را در مورد پوشش های اضافی اجرا می کند.

بیمه عمر به شرط حیات

بیمه عمر به شرط حیات

 در صورتی که بیمه شده در مدت معینی فوت نکند، مبلغ توافق شده ای را بپردازد. برای مثال اگر فردی چهل ساله بیمه عمر به شرط حیات ده ساله ای خریداری کند، با این شرایط که بیمه گر مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان بپردازد، چنانچه در پایان ده سال فوت نکند، بیمه گر مبلغ تعهد شده را به وی پرداخت خواهد کرد. در این حالت، فرد سرمایه ای را برای آینده خویش اندوخته می کند و برای مثال هنگام بازنشستگی، ازدواج فرزندان و … می تواند از این پول استفاده کند. این نوع بیمه نیز برحسب نیاز مردم در طرح های تجاری مختلف و با نام های متنوعی چون بیمه جهیزیه، بیمه تحصیل فرزندان و… عرضه می شود.